ログイン“Good morning, hija,” masayang bati ni Lolo sabay tayong dahan-dahan mula sa kanyang mamahaling leather sofa nang tuluyan kaming makalapit.Bahagya akong napatingin sa kanya.Rarely did I see that genuine smile on his face.At ngayong araw, malinaw na malinaw kung bakit.Natuon agad ang atensyon niy
JaredPagkaparada ng sasakyan sa tapat mismo ng grand entrance ng mansyon ni Lolo, agad kong napansin kung gaano kalaki at katahimikan ang lugar kumpara sa magulong sentro ng lungsod.Napakalawak ng driveway na napalilibutan ng maayos na landscape, habang ang mismong mansion ay tila isang lumang Eur
Agad na nahagip ng aking mga mata ang pigura ni Dr. Riz na tahimik na naghihintay sa tabing-daan habang inililibot ang tingin sa paligid.At sa unang pagkakataong nakita ko siya ngayong umaga, kusang huminto ang paggalaw ng kamay ko sa ibabaw ng aking tuhod.She was wearing a plain white dress na ha
Jared“Ready na ba?” tanong ko kay Jacob habang bahagya kong inaayos ang kwelyo ng suot kong polo. Ilang beses ko pa itong hinaplos gamit ang mga daliri ko, kahit maayos naman na iyon kanina pa. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili kong maging mas particular ngayong araw.Bihis na bihis na ako
Hindi sapat ang makalakad muli.Kailangan din nitong mabuhay nang malaya.Kailangan nitong malaman ang katotohanan.At kailangan nitong siguraduhing hindi na mauulit ang mga nangyari noon.“Don't be sad for me,” banayad na urot ni Jared nang mapansin ang pagbaba ng mood ng dalaga.“I’m not!”Mabilis
At noong una niya iyong ipinaliwanag kay Riz, napakatindi ng pagkakatitig nito sa kanya.Doktor ka rin naman.Iyon ang naging pangunahing katuwiran ni Jared.Kabisado raw niya ang buong anatomiya ng katawan at alam na alam niya ang ginagawa niya. Kaya hindi na niya kailangan ng ibang taong maaaring
ChancyIlang saglit na ang lumipas, pero ni anino ng tawag o text mula kay Gianna ay wala pa rin akong natatanggap. Ilang ulit ko nang tiningnan ang screen ng phone ko, umaasa na baka may pumasok na message, pero wala. Napapikit ako at lihim na nagdasal na sana ay pansinin niya ang tawag ko.Kaya’t
ChancyIlang minuto na rin akong naghintay kay Ate Noelle. Napansin kong medyo natagalan siya sa loob ng clinic. Sa isip-isip ko, baka may mahaba-habang instructions na ibinigay ang doktora. O baka... may hindi magandang balita?Napabuntong-hininga ako. Hindi ko mapigilan ang pag-aalala. Kahit sabih
Chanden“Dovey, kain ka na…” malambing na wika ni Noelle habang nakatingin sa akin. Ngumiti ako at tumango bilang tugon. “Puro ka ganyan. Puro kausap at alaga sa akin pero hindi ka naman kumakain. Parang ako lang ang pinagtuunan mo ng pansin eh.”Napabuntong-hininga ako bago sumagot, “Huwag ka nang
Third PersonMainit ang ilaw sa loob ng malawak na event hall. Puno ito ng puting bulaklak, crystal chandeliers, at mga mesa’t upuang may ginto at ivory na palamuti. Sa gitna, isang mahaba at malinis na aisle na may pulbos na rosas na petals ang tila daan papunta sa pangarap.Nasa unahan si Chanden,







