LOGINPa-like, comment, gem votes at rate po. Maraming salamat!
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
Arnie“I’m sorry to hear that,” sabi ni Ate Cha.“Okay na talaga ang lahat, kaya wala kayong dapat na ipag-alala,” sabi ko dahil bakas na sa mukha nila ang lungkot.“Alam ba ng nanay mo ito?” tanong ni Mommy Sarina.“Hindi po, ayaw ko kasing mag-alala pa siya sa akin.”“Hindi ba siya nagtatanong ng
ArnieAng akala ko ba ay sobrang serious ng nangyari kay Ate Cha kaya naman nagpanic na ang pamilya ng gabing iyon. Pero bakit heto si Channing at mukhang masaya?Nakakainis pa na alam niyang wala ako sa bahay ay hindi siya nag tanong or nangamusta man lang. Hindi ko siya inabala dahil ang akala ko
Bandang alas dos ng magpahatid ako kay Mang Narding sa office ni Chase at pinauwi ko na rin siya agad dahil balak kong sabay na lang kaming mag-asawa sa pag-uwi.Pagpasok ko ng building ay bumati sa akin ang guard at nginitian ko naman. Siya din kasi ang nandoon ng ihatid ako ni Chastity noong una a
Channing“Arnie?” sabi ko sabay lakad at sinundan ang babaeng nakita ko.“Uy, Channing saan ka pupunta?” narinig ko pang sigaw ni Patrick ngunit hindi ko na siya pinansin at nagdire-diretso lang ng lakad hanggang sa maabutan ko ang babae.“Arnie!” sabi ko sabay pigil sa kanyang braso at hila paharap
![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






