MasukMitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Estella“Meron isa dito, parang nasa alapaap….” rinig kong sabi ni June, parang sinasadya pang lakasan para makarating sa tenga ko. Pero hindi ako natinag; nanatili akong nakatitig sa cellphone ko habang pinapanood ang ads ng Star Singer. Magsisimula na ang airing, at kahit ilang beses ko nang nakit
EstellaThree days passed, pero hindi pa rin humuhupa ang issue sa social media. Parang wildfire na kumalat at ako pa rin ang nasa gitna ng lahat. Nakaka-drain, honestly. Ibang klase din talaga itong si Nayomi, kahit na binigyan ko na siya ng warning tungkol sa hawak kong alas na posibleng makasira
Napahawak ako sa sentido ko, pilit inaalis ang kaba at excitement na nagsasalpukan sa loob ko.Ano ba ‘to, Chansen? You wanted a new life with Estella. You wanted stability, family, love. Pero eto ka na naman, nanginginig sa tuwa sa isang tawag mula sa nakaraan mo.“Pierre…” mahina kong tugon. “You
Napalunok siya, at sa unang beses ay nakita kong nangingilid ang luha sa mga mata niya. Hindi ko alam kung dahil ba sa guilt o dahil touched siya, pero ang mahalaga lang sa akin ay hawakan siya nang mas mahigpit, para iparamdam na buo ang desisyon ko. “I love modelling, but I love you more, Wifey…”







