LOGINChandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Chancy“My gosh, nakarating din!” bulalas ni Ate Cha pagpasok ng conference room, halatang hinihingal pa at gulong-gulo ang buhok.Sabay-sabay kaming napalingon sa kanya.“May aksidente kasi sa dinaanan ko,” dagdag pa niya habang inilalapag ang bag sa upuan.Lumapit siya kay Kuya Chase at agad itong
Gianna“Architect, mabuti at pinayagan ka sa trabaho na mag-leave,” bati ng kapatid kong si Albert, habang nakangiting palapit sa amin ni Mama na nakatayo na sa tabi ng van.Ganyan na talaga ang tawag nila sa akin pati si Harold. Ang sabi nila, proud na proud lang daw sila sa akin. Tipong kung pwede
ChancyAng daming naging trabaho sa opisina at kailangan ko pa rin na i-monitor ang renovation sa Sarina's. Ayaw ko sanang pumunta dahil alam ko na wala naman ang aking sweetheart doon.Ilang araw ko na siyang hindi nakikita or nakakausap. Pinipigilan kong tawagan siya dahil baka iba ang maging dati
Para ano?Kung paghingi ng tawag, hindi ba at parang huli na? Hindi na niya kami kailangang suportahan dahil kaya na naming tumayo sa sarili naming mga paa. Iniwan niya ang aking ina pati na ang responsibilidad sa amin. Ni singkong duling ay wala siyang binigay kay Mama.Napailing ako. Pilit kong pi







