Masuk“Habang nasa San Francisco ako,” nagpatuloy ako, seryoso na ang tono, “habang hinaharap ko yung mga bastards na ‘yon at pinagtatanggol ang pamilya ng mga kasamahan ko, doon ko naisip kung gaano kaikli lang talaga ang buhay.” Huminga ako nang malalim bago ko dinugtungan. “I’m not getting any younger.
ChandlerNasa sixth floor na si Mitch para sa practice nila habang ako naman ay dumiretso na sa opisina ko sa ibaba. Habang bumababa ako, ramdam ko na unti-unti nang bumabalik ang normal na ritmo ng araw ko, yung pakiramdam na parang bumabalik ka sa isang lugar na matagal mong iniwan pero sa puso mo
At oo, hindi ko itatanggi, kasama na rin doon ang maiinit naming sandali. Pero sa pagkakataong iyon, mas pinili kong patunayan sa kanya na hindi lang katawan niya ang hinahanap ko kundi siya, buo at totoo, sa bawat umaga na magigising kaming magkasama.Marahan ko siyang niyaya na maupo na sa mesa pa
ChandlerMaaga akong nagising, mas maaga kaysa sa nakasanayan ko, parang may sariling alarm ang dibdib ko na nagsasabing okay na, gising ka na—nandito ka na ulit.Dahan-dahan akong humarap sa aking tabi at doon ko siya nakita, mahimbing pa ring natutulog si Mitch. Ang buhok ay bahagyang magulo, ang
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
MitchGrabe ang linggong ‘to.Sunod-sunod ang scrims, content shoots, meetings, tapos sabay pa ang individual livestream schedules namin. Parang wala nang pahinga. Pagkatapos ng morning practice, review. Pagkatapos ng review, personal stream. Tapos may rehearsal pa para sa commercial ng Innove Corp.
Mas steady na ang kamay ko sa mouse.Sa gilid ng stage, saglit kong nasilayan si Sir Chandler.Hindi siya nakasimangot.Hindi rin siya ngumiti.Pero hindi siya mukhang disappointed.At ewan ko ba, parang mas mahalaga sa akin iyon kaysa sa shutdown gold.“See?” sabi ni Ryan sa comms, may konting ngit
Locked.Tinanggal nila ang signature hero ko.Nag-init ang tenga ko.“Expected,” sabi ni Ryan agad. “Mitch, okay ka lang?”“Okay lang,” sagot ko kahit medyo nauntog ang ego ko. “Marami pa akong hero pool.”Second ban.Isa pa sa mga madalas kong gamitin.The crowd reacted.“Tinarget ka talaga,” sabi
Mitch Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon tumatak pa rin sa isip ko yung sinabi niya na stay close. Simple lang naman. Dalawang salita lang. Pero ewan ko ba kung bakit parang ang dami nitong meaning kapag si Chandler ang nagsabi. Simula nang pumasok kami sa loob ng mall, hindi ko na tuloy al
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






