MasukNakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
Sa totoo lang, simula nung makumpirma ang relasyon namin ni Chandler, mas lalo pa akong naging determinado. Imbis na maging kampante, parang may nadagdag pang pressure pero hindi yung pressure na nakaka-down, kundi yung nagtutulak sa’kin na galingan pa lalo. Parang may gusto akong patunayan, hindi l
MitchHalos araw-araw na kaming nakababad sa practice dahil papalapit na ang finals, at ramdam ko ang bigat ng bawat scrim na nilalaro namin. Paulit-ulit naming inaayos ang strategies, ina-adjust ang galaw ng bawat isa, at tinitiyak na walang sablay sa execution.Sa gitna ng ganitong klaseng prepara
Kung kailangan kong maghintay, kahit gaano katagal, pipiliin ko pa rin iyon kung iyon ang paraan para hindi siya masaktan o mapigilan.Siguro ganoon din ang nasa isip niya.Siguro pareho kaming nagtatago ng parehong tanong, parehong takot, at parehong pag-asa.At sa tahimik na sandaling iyon, doon k
Chandler“Alam mo, kahit hindi mo sabihin, halata naman sa itsura mo,” wika ni Kuya Lualhati habang marahang tumatayo mula sa kanyang swivel chair. May halong biro at pag-unawa ang tono niya, na para bang matagal na niyang binabasa ang mga bagay na hindi ko kayang sabihin nang direkta.Inaayos niya
"Bakit parang gusto kong kainin ka na rin?""Tse!" sabi ko sa kanya na tinawanan lang niya. "Hindi ka na nagsawa, ang akala mo naman ay hindi nakakatikim."Sumeryoso ang kanyang mukha pagkasabi ko non. Kinuha niya ang kamay kong nakapatong sa ibabaw ng lamesa at dinala iyon sa kanyang bibig at hinal
GiannaDinampot ko ang cellphone ko mula sa kitchen table. Napakunot ang noo ko nang makita ang pangalan ni Chancy na nagpa-flash sa screen at doon ko lang naalala na may video call nga pala kami dapat ngayong gabi.Pipindutin ko na sana ang answer button nang muling tumunog ang doorbell. Napatingin
Wala akong sariling gamit, kaya kinuha ko na lang ang shampoo at sabon na naroon na rin. Dahil silid ito ni Chancy ay sigurado naman akong walang problema kung gamitin ko ang mga nasa loob nito.Amoy lalaking may alam sa porma, matapang, may bahid ng sandalwood at mint. Pinikit ko ang mga mata haban
ChancyDalawang araw na ang nakalipas mula nang manggaling ako sa ospital. Ako mismo ang naghatid kina Gianna at ng mama niya pauwi sa condo.Tahimik lang ang biyahe. Gusto ng mama ni Gianna na sa tabi ko maupo ang babae ngunit pinilit ko na magtabi na sila sa backseat.Hindi naman sa ayaw kong maka







