Mag-log inMitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
ChantonI was so damn worried kanina. As in sobra. Late na yung dinner ni Honey, tapos pag-uwi ko sa bahay, biglang wala siya. The moment I saw the empty living room, para akong sinampal ng kaba. Ramdam ko agad yung heaviness sa dibdib ko.“Where the hell is she?” bulong ko sa sarili ko habang paiko
Honey“Tita Honey…”Napatingin ako sa maliit na boses na tumawag sa akin. Si Jade—four years old, naka-cross leg sa kama habang yakap ang paborito niyang stuffed toy. Katabi niya si Amber, three years old, tahimik lang pero alertong-alerto, parang ayaw magpahuli sa kahit anong chismis. Ang dalawang
Chanton“I am not. Nagtatanong lang…” she said, at grabe, ang inosente talaga ng itsura niya. Yung tipong kapag hindi mo siya kilala, iisipin mong harmless at clueless siya—pero ako? Please. I’ve spent enough time with her to know better. This woman is a tease. My tease.Bahagya kong hinigpitan ang
ChantonAaminin ko—nagseselos ako. As in, legit na selos.Pero at the same time, naiintindihan ko rin si Honey. Hindi siya makakatanggi lalo na at wala pa namang nakakaalam na kami na. Hindi pa official sa public, kumbaga. Kailangan kong mag-isip nang matino kung paano mas mapapadali ang pagkapansin







