LOGINMitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Gianna“Architect, mabuti at pinayagan ka sa trabaho na mag-leave,” bati ng kapatid kong si Albert, habang nakangiting palapit sa amin ni Mama na nakatayo na sa tabi ng van.Ganyan na talaga ang tawag nila sa akin pati si Harold. Ang sabi nila, proud na proud lang daw sila sa akin. Tipong kung pwede
ChancyBadtrip na badtrip ako.Akala ko magiging panatag ang tulog ko matapos ang mainit na gabing 'yon, pero bago pa man tuluyang hilahin ng antok ang buo kong katawan, narinig kong bumulong ang babae ng isang pangalang hindi ko inaasahan."Drew."Tangina. Kung sino ka mang Drew ka, magpasalamat ka
ChancyKumunot ang noo ko, kasabay ng mariing tingin ko sa kanya nang marinig ko ang malakas na pag-ungol ng tiyan niya na tila ba may rally ng gutom sa loob.“Gutom ka?” tanong ko, bahagyang nakakunot ang noo. “Hindi ka pa nagla-lunch?”“Ah-eh—” Napakamot siya sa batok, halatang alanganin. Para ban
Ngumisi ako, sabay sandok ng kanin matapos kong maupo. Marami ang in-order ko pero parang kaya naman naming ubusin."Pwede bang subuan mo ako para mas feel ko ang--"“Kung hindi ka pa titigil, isusubo ko sa ‘yo ‘tong sili."“Uy, kinky,” sabay tawa ko, na sinabayan niya ng pag-irap.Nagpatuloy kami s







