로그인Dahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
“I miss you so much…” bulong niya, halos hindi na marinig, habang hindi pa rin tuluyang lumalayo. “Hindi talaga ako makukuntento ng text, tawag or video call. Those are not enough.”Hindi ko na nagawang sumagot.Dahil sa totoo lang, pareho kami ng nararamdaman.Unti-unting bumaba ang kanyang halik—m
Mitch“Love, I’m really trying to behave…” mahina niyang bulong.Sa pandinig ko, parang bahagyang paos ang tinig niya, yung tipong halatang pinipigilan niya ang sarili. Lalo akong kinilabutan nang maramdaman ko ang marahan niyang pag-amoy sa aking leeg, ang init ng hininga niya na parang unti-unting
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
ChansenPagbaba ko ng motor, agad kong sinuyod ng tingin ang parking area. Medyo malakas pa ang ugong ng mga sasakyan sa tenga ko, pero mas malakas ang tibok ng dibdib ko nang makita ko ang kotse ni Estella. Nandito pa siya.Napangiti ako nang hindi sinasadya. Parang automatic, every time na nakikit
Estella “Ito na ang susuotin mo?” tanong ni Chansen habang kinuha mula sa kamay ko ang flat sandals na pinili ko. Napatingin ako sa kanya, medyo nagtataka. “Oo, bakit? May problema ba dyan kung sakali?” “Wala naman,” sagot niya sabay ngiti ng tipid. “Sabagay, baka mangalay ang paa at binti mo kap
"Yeah.... Makulit itong si Tristan. Gusto niyang pag-aralan namin," segunda naman ni Apollo."I'm planning it, pero hindi pa naman ako sigurado kung kailan masisimulan dahil may mga kailangan pa akong unahin na gawin. But still," sabi ni Estella sabay tingin kay Tristan. "Thank you for considering."
Chansen Pansamantala kong inalis sa isip ko ang usapan namin sa dressing room, ayon na rin sa gusto ni Estella. Tama naman siya. Hindi ko kailangang hayaang sirain ng isang walang kwentang post ni Maui ang araw na ito. Lalo pa at special ang gabi na ‘to para sa kanya. Huminga ako nang malalim h







