LOGINWag masyado magworry, Estella. Ginagawa nila Chansen ang lahat para masiguro na maparusahan si Maui.
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Honey“Let me explain,” sabi niya. Hindi ako umimik. Nanatili lang akong nakatingin sa kanya, seryoso ang mukha, sinisiguradong malinaw sa kanya na hindi ko nagustuhan ang ginawa niya kahit pa sabihin niyang para iyon sa kaligtasan ko. Hindi ito simpleng bagay na basta ko na lang palalampasin.“I di
Sandaling bumalik ang katahimikan. Pero ngayon, mas mabigat. Mas puno. Mas maraming hindi sinasabi, pero malinaw na nararamdaman.“Balik ka na sa loob,” sabi niya kalaunan. “You need sleep.”Ikaw din, gusto kong sabihin. Pero pinili kong manahimik.Tumango ako at tumalikod. Pero nakakaisang hakbang
May kung anong lumuwag sa dibdib ko sa sinabi niya. Hindi dahil may sagot na ako kundi dahil malinaw sa akin ngayon na hindi niya ako nilalayo sa katotohanan. Pinoprotektahan lang niya ako sa paraan na alam niya.“Hon,” tawag niya sa akin bago siya muling nagsalita. Mas mababa na ang boses niya ngay
ChantonThis three days is going to be hell. Walang mission, walang distraction, walang dahilan para hindi ko siya maisip. Kailangan kong mag-isip ng paraan para malibang ang sarili ko para hindi ako mabaliw sa katahimikan at sa kung anong gumugulo sa utak ko. And the best way to do that? Keep Kuya







