LOGINMitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
Ngumiti si Chansen, ‘yung tipong parang natutuwa sa pagiging grounded ko. “At ‘yan ang isa sa gusto ko sa’yo.” Napatingin ako sa kanya, agad na nag-iwas ng tingin. Ayun na naman siya. ‘Yung mga salitang ayaw mong paniwalaan, pero maramdaman mo lang, guguho na lahat ng pader mo. "Pero naniniwala ako
Nahiya ako lalo. Parang gusto kong mawala sa kinatatayuan ko. Pero sa loob-loob ko, nakaka-kilig din pakinggan ‘yung tono niya na puno ng pride.“Hi,” bati ko na lang din kahit halata sa boses ko ‘yung pagka-ilang. Si Sheree ay kilala ko na bilang asawa ni Yohan.“Wifey, kilala mo na si Ate Sheree,”
Estella At dahil nga nagtapat na rin ang bruha, pinagbigyan na namin si June sa gusto niyang food trip. Sabi pa nga niya, “newly opened” daw na resto ito sa Pasig na nakita lang raw niya sa social media, may aesthetic lights at masarap ang seafood. Napapailing na lang kami ni Vivian. Pero friends
Estella“So, ang lunch with friends na sinasabi mo kanina… ay dahil pupuntahan mo pala ako dito?” tanong ni Chansen habang nagsisimula na kaming kumain.Sinubuan niya ako ng isang kutsarang may sauce pa sa dulo kaya tango lang ang naisagot ko. “Mmm,” sabi ko sabay thumbs up.“Masarap?” tanong pa niy







