Mag-log inHmmm... lalaban na si Estella...
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChansenHindi na naalis ang ngiti sa aking mga labi, na para bang hindi ko kailanman naranasan na magkaroon ng problema sa buhay. Para bang sa isang iglap, lahat ng sakit at lahat ng takot ko ay naalis dahil sa doon.Yung simpleng pag-amin niya kanina… iyon ang naging hudyat para tuluyan nang mawala
Estella “Ang galing naman, timing ang dating mo,” komento ni Ate Sheree, sabay kindat kay Ate Selena. Pagkatapos ay lumingon siya sa akin, may pilyang ngiti sa labi. “Mukhang meant to be na meant to be talaga kayo ni Chansen, ha?” Natawa ako nang bahagya, sabay iginiit ang sarili kong kwento. “Mat
“Ano ba, okay lang talaga ako,” dagdag ko pa, pilit na ngiti sa labi.“Wag mong pilitin kung hindi, Wifey…” mahinahon niyang sabi. May diin sa bawat salita, parang sinusubukang iparamdam sa akin na hindi niya ako kailangang sabihan ng “I’m fine” para malaman niyang hindi ako.“Sen, totoo ang sinasab
At nandon nga siya, si Tristan Palanca, nakaupo sa receiving area. Elegante pa rin, gaya ng dati kahit na nga napakakaswal lamang ng kanyang damit, buhok na halos hindi nagalaw, pero may aura ng lalaking sanay makuha ang gusto niya. Pagkarinig niya ng pagbukas ng pinto, agad siyang tumayo. Diretso







