LOGINMasundan na nga kaya si Chase? Maraming salamat po sa mga gems na binibigay nyo. Malaking tulong po iyon para sa exposure ng aking book at nakaka-inspire pong magsulat kapag po alam kong may nakaka-appreciate ng gawa ko. Sana po ay patuloy niyo pa rin pong sundan ang istorya nila Maximus at Sarina.
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Napatingin sila sa akin at sa unang pagkakataon, natahimik din ang dalawa. “Ang lalim mo na talaga, Estella,” sabi ni Vivian, sabay ngiti. “Pero fine, point taken. Next time na lang kami mag-react sa mga ex ni Chansen.” “Good,” sagot ko sabay tawa. “Kaya lang, si Maui lang ang natatanging ex niya.
“Feelingera ka talaga!” sabay sabunot sa kanya ni June, halos malaglag tuloy ang kanin sa plato ni Vivian. "Halos mga pamangkin mo na ang mga 'yon no!" Ngunit sa gitna ng ingay, biglang tumahimik ang lahat nang mapatayo si Cathy, isa sa tatlo naming music teachers. Nanlaki ang mga mata niya habang
Estella “Sigurado ka na ba talaga dito, girl?” tanong ni Vivian, habang binubuksan niya ang folder ng proposal namin. Kakatapos lang namin makipag-usap sa may-ari ng building, at finally, nagkasundo na kami. As soon as umalis ang accounting firm sa katabing unit, pwede na kaming magsimulang magpa
“Wow,” sabi niya sa malalim pero playful na tono. “May fans ka pala dito, Mrs. Lardizabal.” Natawa ako. “Hindi naman ‘fan’, noh. Friendly lang.” “Friendly?” ngumiti siya. “Friendly ba ‘yung may spark sa mata?” Napasinghap ako at napairap. “Grabe ka talaga, Sen. Parang may built-in lie detector ‘y







