MasukHayst, ano kaya ang gagain nito ni Maui kapag nagkataon?
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
MitchHindi ko alam kung anong mas nakakainis. Yung kaba na nararamdaman ko habang kaharap ko siya, o yung katotohanang kahit anong pilit kong magalit, hindi ko magawang panindigan hanggang dulo.Nakaupo pa rin ako sa kandungan niya.At oo, aware ako doon. Sobra...Ramdam ko yung init ng katawan niy
Saglit akong natigilan.Parang may kung anong kumalabit sa dibdib ko, hindi dahil guilty ako, kundi dahil alam kong mali ang dating nito kung iba ang makakakita. At mukhang gano’n na nga ang nangyari.Dahan-dahan akong tumingin pabalik kay Mitch, pilit pinapakalma ang sarili ko bago magsalita. “Hind
ChandlerMay kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap.Mag-uusap daw kami.Plano ko naman na tal
Hindi niya ako pinili.Hindi niya ako minahal.At ngayong nakatayo siya sa harap ko, ang tanong lang sa isip ko ay bakit pa siya nandito?Sinundan ko ang bawat galaw niya. Ang pagkabig ng pinto. Ang pagbagsak ng kahoy na iyon na parang naghuhudyat ng isa na namang laban sa pagitan naming dalawa. Wal
"Siraulo ka talaga," natatawang singhal ko. "Hindi ganon 'yon. Ayaw ko lang talaga na may mangyari sa kanya habang wala ako. Kilala ko 'yon. She's a workaholic, baka sa trabaho lang niya ibuhos lahat ng oras niya para makalimot sa lungkot... at sa'kin."Tahimik si Chandler at Chanton saglit, parang
“Mag-order na lang tayo,” sabi ko, nilalaro ang dulo ng buhok niya. “’Wag ka nang mapagod d’yan. Gusto ko lang makasama kayo ni JR.”“Ikaw ang bahala. Kung ano ang gusto ng Sweetheart ko, yun ang masusunod.”May bahid ng kilig at paglalambing sa boses niya. Yung tipong kahit pagod ka, parang ang gaa
ChancyAyaw na ayaw ko talagang iwanan ang mag-ina ko, lalo na’t ngayon na mas nararamdaman ko ang halaga ng bawat segundo na kasama sila. Pero pinatawag ako ni Dad, gusto raw niya na pag-usapan naming dalawa ang nangyari sa aksidente. Kaya heto ako ngayon, nakatayo sa tapat ng pintuan at mabigat an



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



