INICIAR SESIÓNAng hirap nakahit anong dami ng pera mo pero wala kang alam tungkol sa babaeng nararamdaman mo ng mahalaga pala sayo.
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
EstellaLast day na ng audition, at bago ako tuluyang pumasok sa studio, nagdesisyon muna akong silipin ang mga auditioner na naghihintay. Grabe, mahaba pa rin ang pila, parang walang katapusan. At sa dami nila, ramdam kong hindi namin matatapos lahat ngayong araw. Medyo nalungkot ako sa naisip na ‘
EstellaAfter mawala ng anak namin, after kong makunan ay sinubukan ko pa rin, pilit kong hinugot sa sarili ko ang natitirang lakas para maging mabuting asawa. Pero alam ko sa puso ko, hindi na ako kasing eager gaya ng simula. Parang unti-unting nauupos yung apoy na dati kong pinanghahawakan para ma
EstellaDignified looking si Chansen habang nagsasalita. Tipong kahit hindi mo siya gustuhin, mapapatingin ka talaga. Malalim ang boses niya, buo at kontrolado, parang bawat salita ay tinimbang muna bago bitawan. Kita kong kuha niya ang atensyon ng lahat, parang may invisible na tali na nakakabit sa
EstellaKagagaling lang namin nila Vivian sa Y Channel para pumirma ng kontrata. May paparating na photoshoot para sa promotion ng bagong singing competition ng istasyon, at to be honest, halos sabay-sabay kaming kinikilig ng magkakaibigan dahil sa project na ’yon. Hindi lang ito basta exposure, kun







