LOGINAng hirap nakahit anong dami ng pera mo pero wala kang alam tungkol sa babaeng nararamdaman mo ng mahalaga pala sayo.
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
NoelleFlashback“Wala po akong obligasyon sa inyo, Tito Vergel.” Ramdam ko ang pag-init ng aking dibdib, at kahit pilitin kong pakalmahin ang sarili ko, hindi ko na napigilan ang bahagyang pagtaas ng aking boses. “Gusto kong linawin ang bagay na ‘yan. Nagpapasalamat ako sa pagtanggap niyo sa akin s
“Ayun nga, I enjoyed it. Ang galing niya eh minumog pati itlog ko.” Nanlaki ang aking mga mata sa sinabi niya? Paanong namumog ng babaeng ‘yon ang itlog niya?“Yung kwento mo ay huwag mo na lang masyadong halayan.”“Bakit, hindi mo pa ba–”“Chanden, ang sa amin ng kuya mo ay out of love. Hindi out o
ChandenKasama ko ng nag-lunch sila kuya at dad at nakapag-usap pa kami ng tungkol sa ibang bagay tungkol kay Noelle. Hindi ko akalain na talagang lalapit ako sa kanila ng dahil sa usaping relasyon. But they're my family kaya sa tingin ko ay okay lang naman.Isa pa, happily married na rin sila kaya
Channing“Babe!” gulat kong sabi sabay tayo ng makita ko siyang pumasok ng aking opisina. Hindi ko siya inaasahan dahil wala naman siyang binanggit sa akin na pupunta siya. Kung hindi lang sa seryoso niyang mukha ay baka naging sobrang saya ko na. “Babe?” tanong ni Alodia na classmate at kaibigan







