Mine Even After Divorce

ANIM na buwan nang buntis si Marikit Valejo nang mahuli niya ang sariling asawa na may ibang babae sa mismong araw ng prenatal checkup niya.

Malamig ang hangin sa labas ng St. Andreas Medical Center sa BGC. Mahigpit niyang hawak ang brown envelope na naglalaman ng ultrasound at laboratory results habang unti-unting namumutla ang mga daliri niya.

Sa harap niya, isang matangkad at guwapong lalaki na nakasuot ng mamahaling black overcoat ang maingat na nakayakap sa isang babae. Napakaganda nito.

Maliit ang mukha, maputi ang balat, at nakasuot ng puting satin sleeveless dress na lalong nagpalambot sa inosente nitong itsura. Namumula pa ang pisngi nito dahil sa mainit na panahon habang maingat na inaayos ng asawa niyang si Mikael ang buhok ng babae.

Napaka-gentle ng ekspresyon nito, napakalayo sa malamig na tinging palaging ibinibigay nito kay Marikit. Nang mga sandaling iyon ay parang biglang nanikip ang dibdib niya. Ang mainit-init na sa simoy ng hangin ay lalo pang nagpasakit sa nararamdaman niya.

Ilang sandali pa'y sa wakas ay mapansin ni Mikael ang asawa mula sa di kalayuan. Ngunit walang kahit anong guilt ang makikita sa mukha nito matapos mahuling may kasamang ibang babae. Nanatili itong kalmado habang personal pang binubuksan ang pinto ng Rolls-Royce para sa babae.

Napaka-gentleman, napaka-sweet. Parang hindi ito ang parehong lalaking halos hindi siya halos tinitingnan sa loob ng bahay.

Mayamaya pa'y napalingon ang babae kay Marikit bago bahagyang kumunot ang noo nito.

“Baby, kilala mo ba ’yung losyang na nakatingin dito?”

Napatigil si Marikit sa narinig. Parang may matalim na bagay na marahas na bumaon sa dibdib niya.

“Losyang.”

Hindi man niya narinig nang malinaw, nabasa niya iyon sa galaw ng labi ng babae. Mapait siyang napangiti. Twenty-four years old pa lang siya. Pero sa hitsura niya ngayon, kahit sino sigurong makakita ay iisiping nasa trenta o kwarenta na siya. Malayong malayo sa pangalang niyang “Marikit.”

Manas ang katawan niya dahil sa pagbubuntis. Halos hindi na rin mawala ang eyebags sa ilalim ng kaniyang mga mata dahil sa stress at puyat. Nakasuot lamang siya ng simpleng black maternity dress, makapal na longsleeve, at cap na hindi man lang maayos ang pagkakasukbit.

Samantalang ang babaeng kasama ni Mikael ay mukhang bagong labas sa luxury magazine shoot. Natural na hindi sila maikukumpara.

Tahimik lamang si Mikael habang inaalalayan na pumasok ang babae sa sasakyan. Ni hindi man lang siya nito kinausap, na para bang hangin lang siya.

Nanatiling nakatayo si Marikit habang unti-unting umaandar palayo ang sasakyan. Pakiramdam niya, may kung anong dahan-dahang nadudurog sa loob ng dibdib niya ng mga oras na iyon. Pinakasalan siya ni Mikael dahil nabuntis siya. At alam iyon ng buong pamilya Altaverde.

Para sa isang lalaking katulad ni Mikael Altaverde na kilala bilang genius businessman at tagapagmana ng Altaverde Corporation, ang kasal nila ay isang malaking mantsa. Mas lalo na ang batang dinadala niya. Isa iyong responsibilidad na ayaw tanggapin ng lalaki.

Walong taon niyang minahal si Mikael. Mula pa noong college. Tahimik siyang sumunod sa mga yapak nito habang pilit inaabot ang mundong ginagalawan nito. Nag-aral siya nang mabuti, nagpuyat, at halos ubusin ang sarili para lang maging karapat-dapat sa tabi ng lalaking iyon.

Hanggang sa kalaunan, naging executive assistant siya ni Mikael. At sa loob ng maraming taon, naging sentro ng mundo niya ang lalaki. Ngunit isang gabi lang ang sumira sa lahat— ang gabing nabuntis siya.

Hindi niya kailanman makakalimutan ang tingin ni Mikael sa kaniya matapos ang gabing iyon. Punong-puno ng disgusto. Na para bang napakarumi niyang babae.

Tahimik na tumulo ang luha ni Marikit habang inaalala iyon. Siguro nga, mas bagay kay Mikael ang mga babaeng elegante at magaganda. Hindi katulad niya.

Biglang kumirot ang ibabang bahagi ng tiyan niya ng mga oras na iyon. Napahawak siya rito habang mabilis na sumandal sa marmol na poste malapit sa entrance ng ospital.

“Ma’am!” Agad siyang inalalayan ng isang nurse na napadaan nang makita siya. “Mukha po kayong nahihilo. Come with me.”

Hindi na nakatanggi pa si Marikit nang dalhin siya nito pabalik sa examination room. Thankfully, walang nangyaring masama sa baby. Sumakit lamang ang tiyan niya dahil sa matinding emotional stress.

Matapos ang checkup, mag-isa siyang nagmaneho pauwi sa villa ni Mikael sa Ayala Alabang. Tahimik ang buong bahay pagdating niya. Dalawang kasambahay mula sa old residence ng mga Altaverde ang kasalukuyang kumakain sa dining area habang nagkukuwentuhan.

Nang marinig ang pagbukas ng pinto, agad napalingon ang isa sa kanila, ito ang nagsisilbing tagapag-alaga niya.

“Kumusta ang checkup?” malamig ang tono nito. Walang respeto. Parang hindi siya ang legal na asawa ng amo nila.

Malamig lamang siyang tiningnan ni Marikit bago dumiretso sa hagdan. At dahil sa inasal niya ay nainis naman ang babae.

“Kinakausap kita,” sabi pa nito na bakas ang iritable sa tinig. Tagapag-alaga lang niya ito pero kung umasta ay parang ito pa ang boss.

Subalit hindi pa rin lumilingon si Marikit at nagtuloy-tuloy lang siya sa pag-akyat. At bago pa siya tuluyang makalayo, narinig pa niya ang sinabi nito na para bang sinasadya na iparinig iyon sa kanya.

“Kala mo talaga totoong Mrs. Altaverde. Mukha namang buntis na balyena. Ano bang ipinagmamalaki niya?”

Saglit na napapikit si Marikit, pero hindi na siya sumagot pa. Ayaw niya ng stress kaya diretso na lang siyang pumasok sa kuwarto, at dahan-dahan naupo sa gilid ng kama.

Walang emosyon ang mukha niya habang nakatingin sa kawalan. Hindi siya kailanman tinanggap ng pamilya Altaverde, alam niya iyon. Pinakasalan siya ni Mikael dahil iyon ang gusto ng matandang Altaverde noong panahong malubha ang kondisyon nito. Nagkataon ding buntis siya noon kaya naniwala ang pamilya na baka magdala iyon ng swerte sa matanda.

At totoong gumaling ang matandang Altaverde matapos ang kasal nila. Doon lamang bahagyang nagbago ang pakikitungo sa kaniya ng matriarch ng pamilya. Pero ang iba? Nanatiling mababa ang tingin sa kaniya.

Maya-maya, tumunog ang cellphone ni Marikit. Napabalik siya sa realidad nang makita ang caller ID, si Professor Kent Morales. Agad niya iyong sinagot.

“Professor.”

“Marikit, may available slot para sa doctoral program sa Stanford. Gusto mo bang kunin?”

Natahimik siya nang matagal. Alam ni Professor Morales kung gaano niya kamahal si Mikael at kung gaano siya katagal naghintay para mapansin nito. Kaya marahil hindi rin nito inasahang papayag siya. Ngunit matapos ang mga nangyari ngayong araw ay biglang natauhan si Marikit.

“I’ll take it.”

Napatahimik sa kabilang linya si Professor Morales bago ito muling nagsalita.

“Then report to my office tomorrow at ten in the morning.”

“Okay po.”

Pagkababa ng tawag, napabuntong-hininga si Marikit. Pakiramdam niya, unti-unti nang luminaw ang isip niya matapos ang mahabang panahon.

‘Hindi ka mamahalin ng lalaking kailanman ay hindi ka pinili.’

‘Hindi magiging masaya ang batang isinilang mula sa isang relasyong puno ng pagpilit...’

Paulit-ulit niyang sinasabi iyon sa sarili na para bang isang orasyon, hanggang sa isang tawag muli ang nagpabalik sa kanya sa wisyo. Ang tumatawag naman ay ang matriarch ng pamilya Altaverde at pinapapunta siya sa old mansion. Marahil dahil nalaman na nito ang gender ng bata. Isa itong babae.

---

MATAPOS maligo at ayusin ang sarili, nagsuot si Marikit ng light pink maternity dress at puting beret. Kahit paano ay nagmukha siyang mas maayos. Pababa na sana siya upang magmaneho nang makatanggap muli siya ng tawag mula kay Mikael.

“Come out.”

Malamig pa rin ang boses nito at walang mababakas na emosyon kaya bahagyang natigilan si Marikit bago sumagot.

“Okay.”

Paglabas niya ng villa, nakita niya agad ang itim na Rolls-Royce sa tapat. Ang parehong sasakyang sinakyan ng ibang babae ilang oras pa lamang ang nakakalipas.

Huminga siya nang malalim bago sumakay. Agad bumungad sa kaniya ang sweet scent sa loob ng sasakyan na marahil ay pabango ng babae nito. May pink teddy bear pa sa backseat. At sa pulso ni Mikael, naroon ang pink hair tie ng babae.

Tahimik na umiwas ng tingin si Marikit habang kinakabit ang seatbelt kahit pa parang dinudurog ang puso niya ng mga sandaling iyon.

Mabagal na umandar ang sasakyan habang tahimik lamang siyang nakatingin sa labas bintana. Noon, palagi siyang naghahanap ng topic para makausap si Mikael tuwing magkasama sila. Pinipilit niyang mapalapit dito kahit malinaw namang hindi siya gusto ng lalaki.

Akala kasi niya, basta maging mabuting asawa at mabuting ina siya, balang araw ay lilingon din ito sa kaniya. Subalit masyado pala siyang naging tanga.

Ilang sandali pa'y biglang nagsalita si Mikael.

“Ano ang sabi ng doctor?”

Hindi siya lumingon nang sumagot. “Babae ang bata.”

Tahimik ang lalaki sa loob ng ilang segundo bago malamig na nagsalita. “Magdi-divorce tayo pagkatapos mong manganak.”

Parang biglang tumigil ang mundo ni Marikit sa narinig. Mahigpit niyang kinuyom ang mga kamay sa ibabaw ng tiyan. Masakit pa rin pala, kahit alam na niyang darating ang araw na iyon.

Mabagal naman siyang tumango saka sumagot ng, “Okay.”

Saglit siyang tiningnan ni Mikael. Bahagyang nagbago ang ekspresyon nito na para bang hindi nito inaasahang ganoon lang kadali siyang pumayag.

May pinaplano kaya si Marikit?