Mag-log inDahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
“I miss you so much…” bulong niya, halos hindi na marinig, habang hindi pa rin tuluyang lumalayo. “Hindi talaga ako makukuntento ng text, tawag or video call. Those are not enough.”Hindi ko na nagawang sumagot.Dahil sa totoo lang, pareho kami ng nararamdaman.Unti-unting bumaba ang kanyang halik—m
Mitch“Love, I’m really trying to behave…” mahina niyang bulong.Sa pandinig ko, parang bahagyang paos ang tinig niya, yung tipong halatang pinipigilan niya ang sarili. Lalo akong kinilabutan nang maramdaman ko ang marahan niyang pag-amoy sa aking leeg, ang init ng hininga niya na parang unti-unting
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
Gianna“Okay,” sabi ko habang pilit na pinapakalma ang kabog ng dibdib ko.“I’ll call,” tugon niya, sabay naputol ang linya.Ilang segundo lang ang lumipas ay muling tumunog ang phone ko. Agad ko iyong sinagot na parang may sariling isip ang mga daliri ko sa bilis ng pag-swipe.“Fuck! Mas lalo kitan
Gianna“Anak, makinig ka naman muna… huwag mong unahan ng galit,” pakiusap ni Mama sa mahinang tinig. Tinignan ko siyang mabuti. Nasanay ako na lagi siyang masayahin at ayun nga, mapanukso. Pero ang itsura niya ngayon ay iba sa nakasanayan ko.“Ma,” malalim ang buntong-hiningang pinigil ko, “alam na
ChancyNakasandal ako sa couch sa aking silid habang hawak ang isang baso na may lamang alak, nakatitig sa labas ng balcony habang unti-unting lumalalim ang gabi.Hindi ko na siya sinundan. Hindi dahil ayoko. Gusto ko lang na maramdaman niyang nirerespeto ko ang kagustuhan niya.No-commitment, no-st
ChancyNaging sobrang busy ako sa office nitong mga nakaraang linggo. Sa totoo lang, halos wala na akong pahinga. Mga meeting left and right, mga reports na kailangang basahin at i-approve, at mga biglaang decision-making na hindi mo pwedeng ipagpabukas.Kahit gustung-gusto ko nang makita si Gianna,







