MasukAyan, payag na si estella. Ano kaya ang gagawin ngayon ni Chansen?
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
ChancyKinabukasan, maaga akong dumiretso sa SRE kahit alam kong wala roon si Gianna. Gusto kong makausap si Kuya Channing tungkol sa project. Nagkasundo kasi kaming tatlo nila Kuya Chanden at Chansen na magkaroon ng tournament ang first ever online game na na-develop ng aming kumpanya bago matapos
GiannaTahimik lang akong sumunod kay Chancy habang patuloy pa ring nagwawala sa loob ko ang kanina pa hindi mapakaling kaba. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa sobrang lapit namin kani-kanina lang… o dahil alam kong wala akong kontrol sa sarili ko kapag siya ang kaharap.Pumasok kami sa isa sa mga
Tila biglang lumiit ang mundo ng babae. Pumatak ang luha niya, hindi ko alam kung dahil sa sampal, kahihiyan, o pagsisisi."Sino ka," patuloy ng ginang, "para pagsalitaan siya ng ganyan?""Mommy, kinakampihan mo siya?" tila hindi makapaniwalang sabi ng babae habang sapo-sapo ang kanyang pisngi."Kun
"About naman sa mga merchandise ng game, magkakaroon tayo ng pinaka-museum para sa ating mga online games."Napatingin ang lahat ng nasa Art Department."At gusto ko na makipagtulungan kayo sa Marketing Team para mapaganda iyon. Hindi ko pa ito nasasabi kila Kuya Chanden, pero sigurado ako na makaka







