LOGINHumugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
MitchNakakairita ang pagdating ng babaeng ‘yon.As in sobra.At oo, aminado ako—nagseselos ako.Malay ko ba kung bakit kailangan ko pang i-deny sa sarili ko eh kitang-kita naman siguro sa mukha ko kanina pa. Imagine mo ba naman, kakadating lang ng babae tapos bigla na lang tatalon payakap kay Chand
“True,” dagdag ni Ate Jewel. “Para maiba naman ang surrounding mo.”Napalingon si Mitch sa kanila saka ngumiti.Polite smile na naman.“Thank you. Siguro nga minsan ay dalawin ko sila,” nakangiting tugon ni Mitch.Pero bilang boyfriend niya, kitang-kita ko iyong pilit.At mas lalo akong hindi mapaka
ChandlerHindi ko alam kung bakit biglang naging uncomfortable ang pakiramdam ko matapos banggitin ni Chanton ang pangalan ni Venice.Siguro dahil kilala ko si Mitch.Hindi siya iyong tipo ng babae na dramatic agad o selosang magwawala nang walang dahilan. Pero matalino siya. Observant. At higit sa
Pagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic p
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa gina
Napakagat ako ng labi at hindi ko agad sinagot ang tawag. Parte ng sarili ko ang nagsasabing, Don’t answer. Move on ka na sa life na ‘yon. Hindi na ikaw ang lalaking ‘yon. Pero may parte rin ng utak ko na curious, bakit ngayon?Ilang segundo lang pero parang eternity na. Tumutunog pa rin ang phone.
EstellaPakiramdam ko ay may pumipigil sa paghinga ko. Kakaloka! Bakit ba kailangang banggitin pa ng ginang ang pangalan ko? At mas nakakapanindig-balahibo, paano niya ako nakilala?“Excuse me?” halos pabulong kong tanong, pilit pinapakalma ang sarili. Hindi naman sa nagmamataas ako, gusto ko lang p
Hindi ko sila nakita pagpasok ko. Gusto ko silang lapitan ngunit naunahan na nila ako."Aba at ibang-iba talaga ha..." Tinignan nila ako ng mabuti."Tigilan niyo ako ng pang-aasar niyo ha.." nakangiti ko sa kanilang banta."Masama ba na purihin namin ang kagandahan at kaseksihan mo ngayon?" tugon ni
Estella “Tawang-tawa talaga ako!” halos mapasigaw si Vivian habang hawak ang tiyan niya sa kakatawa. Halata pa sa kinang ng mata niya na hindi pa siya maka-get over. “Grabe, hindi umabot si Nayomi! Imagine, kailangan pa niyang bumalik ulit. Juicekoload, sigurado akong umuusok ang ilong niya sa inis







