Se connecterCongrats, Estella!
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Gianna“Hindi porket umuwi na ako ay uuwi ka na rin,” sabi ko habang binubuksan ang pinto at pumapasok kami sa loob ng bahay. “Baka mamaya iniwan mo lang ang trabaho mo doon. Ano na lang ang sasabihin ng mga kapatid mo?”Sinadya kong gawing casual ang tono ng boses ko, pero sa totoo lang, may halong
Chancy"Ano'ng karapatan mong manakit, lalo na at sa mas matanda pa sayo?" mariin kong tanong, habang diretso ang tingin ko sa babaeng nanatiling nakatitig sa akin pero halatang sinusuri kung sino ako."Ch-Chancy? Ikaw ba ‘yan?" gulat niyang tanong, para bang bigla siyang binuhusan ng malamig na tub
ChancyNatigilan ako. Parang biglang huminto ang mundo sa isang iglap. Hindi ko inasahan na may ganitong klaseng pangyayari na kasalukuyang gumugulo sa isipan ko. Aksidente lang ba ang lahat? Isang ordinaryong coincidence?Hindi. Ayokong paniwalaan na ganon lang kasimple 'yon.Pagpasok ko sa unit ni
ChancyIlang saglit na ang lumipas, pero ni anino ng tawag o text mula kay Gianna ay wala pa rin akong natatanggap. Ilang ulit ko nang tiningnan ang screen ng phone ko, umaasa na baka may pumasok na message, pero wala. Napapikit ako at lihim na nagdasal na sana ay pansinin niya ang tawag ko.Kaya’t







