Mag-log inPa-like, comment and gem votes. Maraming salamat po!
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
ChancyMasayang-masaya ako ngayon sa takbo ng pagsasama namin ni Gianna. Hindi man niya tuwirang sinasabi, pero ramdam ko, mula sa bawat ngiti, haplos, at tingin niya na mas malalim na ang nararamdaman niya para sa akin. Mas naging matibay ang samahan namin mula nang magdesisyon kaming magsama sa ii
BOXERS! Tapos cotton pa. Ginoo, anong kasalanan ko?Sinundan ko siya ng tingin ng lumapit ito sa maliit na ref at kumuha ng isang bote ng tubig bago umupo sa tabi ko sa sofa. Agad akong sumiksik sa kabilang dulo, parang may invisible wall sa pagitan namin na gawa sa purong hiya at libog.“Okay ka la
Gusto ko pa ng higit sa ginagawa niya ngayon sa akin.Mainit ang hininga ko, sabay ng bawat haplos niya sa gitna ng aking hita. Ang bawat dampi ay tila apoy na gumagapang sa aking balat. Hindi ito basta pagnanasa lang, ito’y isang pag-angkin na may halong paggalang."Chancy..."Matapos ang ungol ko
Chancy“Excuse me?” tugon niyang kunot na kunot ang noo. Bahagya siyang gumilid kaya napagilid din ako at mapaharap sa entrance. Doon nagsimulang manlaki ang kanyang mga mata at halatang nakilala na niya ako ngunit saglit lang ang reaksyon niya na ‘yon.“Anong ginagawa mo dito? Don’t tell me, tangha







