LOGINAyieeee!!!
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
ChancyMasayang-masaya ako ngayon sa takbo ng pagsasama namin ni Gianna. Hindi man niya tuwirang sinasabi, pero ramdam ko, mula sa bawat ngiti, haplos, at tingin niya na mas malalim na ang nararamdaman niya para sa akin. Mas naging matibay ang samahan namin mula nang magdesisyon kaming magsama sa ii
GiannaMay halong pagmamadali at kaba ang bawat hakbang ko papasok sa elevator. Ramdam ko ang pawis na bumubuo sa gilid ng aking sentido habang pinipilit kong huwag magmukhang tumatakbong baliw sa loob ng lobby. Pero sa totoo lang, kung pwede lang, tatakbo na talaga ako.Pagdating ko sa elevator, na
Gusto ko pa ng higit sa ginagawa niya ngayon sa akin.Mainit ang hininga ko, sabay ng bawat haplos niya sa gitna ng aking hita. Ang bawat dampi ay tila apoy na gumagapang sa aking balat. Hindi ito basta pagnanasa lang, ito’y isang pag-angkin na may halong paggalang."Chancy..."Matapos ang ungol ko
BOXERS! Tapos cotton pa. Ginoo, anong kasalanan ko?Sinundan ko siya ng tingin ng lumapit ito sa maliit na ref at kumuha ng isang bote ng tubig bago umupo sa tabi ko sa sofa. Agad akong sumiksik sa kabilang dulo, parang may invisible wall sa pagitan namin na gawa sa purong hiya at libog.“Okay ka la







