ANMELDENMitch“Basta palagi kang mag-iingat,” mahina kong sabi habang nakasandal pa rin sa kanya.Hindi ko gusto na mapahamak siya dahil lang sa kagustuhan niyang makabawi sa mga taong ‘yon through their families.“Yun nga palang tungkol kay Lily,” dagdag ko habang bahagyang tumingala sa kanya. “Ano na ang
Unti-unti na ring nag-alisan ang mga ito.Nauna sina James at Mico habang nagtatalo pa tungkol sa magiging bagong meta heroes sa next patch. Sumunod naman si Ryan na may dalang softdrinks habang si Cecilio ay walang tigil pa rin sa pagreklamo tungkol sa “single life” niya.“Boss, pa-bless naman diya
MitchNaupo si Chandler sa upuang agad na binakante ni Cecilio para magkatabi kami.“Boss, dito ka na,” sabi pa nito habang exaggerated na hinihila paatras ang sariling silya na parang waiter sa mamahaling restaurant.“Grabe serbisyo,” natatawang sabi ni James. “Kapag talaga paboritong amo…”“Natura
Hindi ko alam kung bakit pero habang tumatagal na walang paramdam siya, mas lalo akong nagiging restless.Napailing ako bago mabilis na tumayo.“Coming po!” sagot ko habang naglalakad papunta sa pinto dala pa rin ang cellphone ko.Pagkabukas ko no’n ay agad akong sinalubong ng nakangiting mukha ni A
Mitch“Ate Cha, wala po kayong dapat alalahanin dahil ligtas po ako dito sa HQ,” mahinahon kong sabi habang mas inaayos ko ang pagkakasandal ko sa headboard ng kama.“Sigurado ka?” tanong niya ulit at halatang hindi pa rin nawawala ang pag-aalala sa tono niya.Napangiti ako nang bahagya.Nakakapanib
“Kamusta ka?”Bahagyang kumunot ang noo ko sa tanong niya.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang bigat sa simpleng paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi siya tunog casual. Parang may gusto talaga siyang i-confirm.“Okay naman po,” alanganin kong sagot habang nilalaro ang dulo ng kumot
ChandlerTahimik ang buong seventh floor.Mula sa glass wall ng silid ko, tanaw ko ang lungsod—mga ilaw na parang mga bituin na bumaba sa lupa. Ngayon lang ako nakadama ng ganito. Na parang hindi mapalagay ng wala namang dahilan.Naalala ko ang livestream ng team kanina. Parang naririnig ko pa rin s
HoneyMatapos ang yakap, walang agad na nagsalita sa amin. Parang pare-pareho kaming naghahanap ng tamang salita o baka wala talagang tamang salita para sa ganitong sitwasyon.Si Dad ang unang umupo ulit. Kami ni Isaiah at Ezra ay nanatiling nakatayo sandali, hanggang sa ako na mismo ang naupo sa so
MitchBest of three.Game one, panalo kami.Game two, bumawi ang Toplist at pinatikim kami ng early snowball na halos hindi na namin nahabol.Game three—Doon nagdesisyon ang lahat.Pagpasok ng deciding game, iba na ang energy sa arena. Hindi na lang curiosity ang nararamdaman ko mula sa crowd. May
Pero hindi ngayon.He really is a man. Alam niya kung kailan dapat magbiro at kung kailan kailangang maging tahimik na sandigan. Alam niya kung kailan ang lambingan at kung kailan ang respeto.“Ang sabi ni Mommy kanina, natutulog ka,” sabi niya. “Halos kakagising mo lang?”Tumango ako bilang tugon.







