MasukMagkakasama sila, o mas malala ay tinawagan ni Flor ang mga lalaking ito upang harangin ako.Nanatili akong nakatayo sa pwesto ko habang nakaharang sa dadaanan ko ang tatlong lalaki. Hindi ko man sila kilala, sapat na ang mga tinginan nila para maramdaman kong wala silang balak paalisin ako nang maa
MitchHindi ko alam kung saan nanggaling ang bilis ng reflex ko, pero bago pa man tuluyang dumampi sa mukha ko ang kamay ni Flor ay agad ko iyong nasalag. Mahigpit kong nahawakan ang pulsuhan niya at mabilis iyong itinulak palayo sa akin dahilan para mapaatras siya nang bahagya.Halatang hindi niya
Ano ako? Magpapakaapi lang?“Flor,” may biglang sumingit na boses mula sa may likuran niya, may halong pang-aasar at aliw. “Mukhang hindi ka talaga kilala ng babaeng ‘yan.”Napalingon ako at doon ko nakita ang dalawa pang babaeng papalapit. Pare-pareho silang maayos manamit, halatang sanay sa mamaha
MitchSiguro ay isa ang babaeng kausap ni Nathalia sa mga nagiging guest ng magkakaibigan ni Chandler—yung mga babaeng sanay nang sumama sa kanila sa mga club at private gatherings na gaya nito.Habang naglalakad ako palabas ng cubicle kanina ay binuo ko na sa isip ko ang posibilidad na dati, bago p
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
Chansen“Little sis, sama na ako kila Dad. Congrats and best wishes ulit,” sabi ni Tristan ng tuluyan na siyang makalapit sa amin, bitbit ang pamilyar niyang confident smile na parang walang nangyari kanina.“Thanks, big bro.”Ngumiti si Estella pero halatang pilit at may bahid pa rin ng pag-aalala
ChantonHindi sa pagiging praning, pero may rule ako na matagal ko nang sinusunod. Hindi ako nagtitiwala sa kahit sinong masyadong malapit sa mission ko. Whether it’s Honey or kahit sino sa mga previous assignment ko, distance is safety. Control is power. At sa linya ng work ko, hindi pwedeng maging
Estella “Tinitingnan lang namin kung ano ang itsura ng pagte-training-an ko,” sabi ni Nayomi, sabay ngiti na parang may halong pangmamata. Lalong tumaas ang kilay nina June at Vivian. Si Vivian pa, napasinghap nang mahina, at kung hindi lang ako tumingin sa kanya ng warning ay baka may nasabi na s
EstellaIsang linggo kaming nasa bahay lang ni Chansen, pero hinayaan ko siyang magtrabaho kahit ayaw niya noong una. Pinilit ko siyang bumalik sa routine niya dahil alam kong hindi biro ang laki ng responsibilidad niya sa negosyo nila. Ayoko rin maging dahilan ng kahit anong delay, lalo na at alam







