INICIAR SESIÓNHuminto ang tingin nito sa bandage na nakadikit sa noo niya.Bahagyang umangat ang isang sulok ng labi ni Jared.“Is that a new trend?”Punong-puno ng panunukso ang tono nito. Kusang umangat ang kamay ni Riz sa kanyang noo.Napapikit siya nang mariin sa loob-loob niya.Seriously?Iyon talaga ang una
Third Person“Okay ka lang, Dok?”Nag-angat ng tingin si Riz sa nurse na maingat na naglalagay ng antiseptic sa sugat sa noo niya. Kasalukuyan siyang nakaupo sa isang upuan sa labas ng private suite ni Mr. Bautista, habang napapalibutan ng ilang nurse na halatang hindi pa rin nakaka-recover sa nangy
Third Person“Doc!”Napalingon si Riz sa lalaking nasa loob ng silid.Halatang gulat na gulat ito sa nangyari at agad na lumapit na para bang handang saluhin ang doktor kung sakaling matumba ito.Samantala, ang mga nurse na nasa likuran ni Riz ay nag-aalalang nakatingin sa kanya.“Doc, okay lang po
Third PersonAlas siyete na ng gabi nang pansamantalang makahanap ng pagkakataong makahinga sina Dr. Riz at Dr. Jeanette matapos ang sunod-sunod na responsibilidad nila sa buong maghapon. Sa wakas ay nakaupo na rin sila sa physicians' lounge, tahimik na naghahapunan habang sinasamantala ang ilang mi
Hindi ko napigilang mapangiti.Hindi dahil natuwa ako.Kundi dahil iyon mismo ang inaasahan kong maririnig mula sa kanya.Business.Profit.Expansion.Alliance.Sa paningin niya, halos lahat ng bagay ay puwedeng i-compute gamit ang numero.Maging ang kasal.“Hindi ko gusto ang marriage for convenien
"Wala ka ba talagang balak na magpagamot?" diretsahan niyang tanong. Hindi niya itinago ang pagkainis sa boses niya.Bahagya akong ngumiti."I'm enjoying my rest here, Grandpa."Agad na tumaas ang isa niyang kilay."Enjoying?" ulit niya na tila ba hindi makapaniwala sa narinig. "Paano ang kumpanya?"
“Jacob… tell me,” halos pakiusap ko na. “If you love me, bakit mo ako kailangang saktan? Yun lang sana, masagot!" Halos pasigaw na ang salita ko.Napapikit siya ng mariin na parang sinusuntok ng emosyon ang loob niya. Pero huminga siya ng malalim na tila ba desisdido na siya sa kanyang sasabihin.“I
HoneyIn two days, pabalik na kami ng Manila. At kahit hindi ko pa man tuluyang iniiwan ang hacienda, ramdam ko na agad ang panghihinayang. Mamimiss ko ang lahat ng nandito. Mula sa tahimik na umaga, sa preskong hangin, hanggang sa mga simpleng ngiti ng mga tauhan sa buong hacienda. Ultimo ang staff
ChantonBumalik ako sa panonood ng livestream ni Honey. Pagbalik ko, sumalubong agad sakin yung ngiti niya. Yung tipong hindi scripted, hindi pilit, at alam mong galing talaga sa puso. Totoo ‘yon. I’m sure of it.Sa dami ng beses na napanood ko na siyang mag-live, parang kabisado ko na ang rhythm ni
HoneyHindi na ako nagpilit pang magtanong. Ayokong isipin niya na napaka-chismosa ko, kahit aminado naman akong sobrang curious na rin ako sa mga pahiwatig niya kanina. Minsan, mas okay na lang talagang manahimik kaysa pilitin ang sagot na hindi pa handang ibigay. So hinayaan ko na lang muna, kahit







