LOGINNaku Honey, mukhang hindi ka makakalakad kapag nagkataon! Wahahaha
Riz“Oh my gosh!”Halos mapaigtad ako sa lakas ng boses ni Jeanette matapos kong ikuwento sa kanya ang naging pag-uusap namin nina Mommy at Daddy kagabi.“Seriously?!”Napapikit ako nang mariin at agad siyang inikutan ng mga mata. Dahil sa halos pasigaw niyang reaksyon, napatingin sa amin ang ilang
Ayon na rin sa kanila, sina Mr. Amador Alba at ang lolo ni Mommy ang nagkasundo noon. Kung ganon, bakit tila ngayon lang nila naisip na tuparin ang isang napakalumang kasunduan? Hindi ba dapat matagal na iyong nawalan ng saysay?“Hindi ba tapos na ang usapan na iyon?” dugtong ko. “I mean... may asaw
Riz“Princess,” malumanay na tawag ni Dad habang mahigpit pa ring hawak ang kamay ni Mommy. Makikita sa seryoso niyang mukha na pinag-isipan niyang mabuti ang mga salitang sasabihin sa akin. “Sinasabi namin ito sa'yo dahil kailangan mong malaman ang totoo. Pero gusto kong unahin na sabihin na kung a
Hindi ko alam kung ano ang sasabihin nila.Pero pakiramdam ko, anuman ang pag-uusapan namin ngayong gabi, may posibilidad na tuluyan nitong baguhin ang tahimik at masayang buhay na matagal naming binuo bilang isang pamilya.Nanatili akong tahimik habang pinagmamasdan sina Mommy at Dad. Pareho pa rin
RizPagod ang buong katawan ko nang makauwi ako galing sa ospital, pero hindi sapat ang pagod na iyon para hindi ko mapansin ang kakaibang eksenang bumungad sa akin pagpasok ko sa villa.Tahimik ang buong bahay. Patay na ang karamihan sa mga ilaw at tanging ang warm lights sa living room ang nagbibi
Mahigpit siyang hinawakan ni Chase na para bang sinasabi nitong naroon lang siya at hindi niya hahayaang may mangyaring hindi maganda.Napansin iyon ni Amador ngunit hindi na niya binigyan ng pansin.Sa halip ay iniunat niya ang isang kamay.Agad namang lumapit ang isa niyang bodyguard at magalang n
Estella“I don't think so,” malamig kong tugon. Walang halong lambing, walang bakas ng dati. Ayaw ko nang makipag-usap sa kanya at wala na talagang dahilan. Tapos na sa amin ang lahat, at kung tutuusin, mas magaan ang buhay ko nang wala siya.“Para sa akin… mukhang nag-iba ka na,” tugon niya. Mahina
EstellaParang inabot kami ng isang taon sa pagkain. Walang kahit sino sa aming dalawa ang umimik na para bang may sasabog na nuclear bomb kapag may naglakas-loob na magbuka ng bibig. Ramdam ko ang bigat ng bawat minutong lumilipas, parang lahat ng tunog mula sa kutsara at tinidor ay nagiging kalabo
ChansenHabang nagmamaneho papunta sa bahay nila Dad, bigla kong naalala ‘yung naging pag-uusap namin ni Estella ng tawagan ko siya kanina bago ako umalis ng opisina. Through landline pa kasi. Swerte at nakuha din ni Ate Cha kay Yohan ‘yung number ng office nila. Hindi rin kasi sinasagot ni Estella
Estella“Look, Estella… wala akong ibang ibig sabihin sa pagpapapwesto ko sa’yo sa harapan.” Bumuntong-hininga siya, halatang hirap magpaliwanag. “Naisip ko lang… madali kitang malalapitan, at… mapapakilala sa pamilya ko kung sakali.”Napakagat ako sa labi, pilit pinipigilan ang pagsabog. “Ipakilala







