LOGINWow... getting closer and closer ah.
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Mitch Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang salitang “level-up,” at habang mas pinag-iisipan ko iyon, mas lalo itong nagkakaroon ng ibang kahulugan. Hindi ko maiwasang mapunta sa mga ideyang hindi ko naman dapat iniisip, lalo na sa sitwasyon namin ngayon na kami lang dalawa ang magkasama at ang bang
MitchMatapos ang ilang saglit na katahimikan, yung klase ng katahimikan na hindi naman awkward pero hindi rin komportable, pareho kaming parang nag-iingat sa bawat galaw at salita. Ramdam ko pa rin yung natitirang bigat ng usapan namin kanina, pero kasabay nun, may kakaibang init na rin sa pagitan
MitchHindi ko agad alam kung paano ipo-process ang sinabi ni Chandler.Nakatayo lang ako sa harap niya, nakatingin sa mukha niya, pero parang hindi agad nag-sink in sa isip ko ang mga salitang binitawan niya. Ilang segundo akong natahimik, hindi dahil wala akong sasabihin, kundi dahil sinusubukan k
ChandlerHindi pa rin ako mapalagay kahit tahimik na ang opisina ko at tapos na ang lahat ng kailangang asikasuhin sa araw na iyon. Ilang beses kong sinubukang ituon ang sarili ko sa trabaho. Magbukas ng files, magbasa ng reports, mag-check ng schedules—pero sa bawat pagtatangkang iyon, iisa lang an
Mitch Hindi ko agad nareply-an ang message ni Chandler. Hanggang ngayon nakatitig pa rin ako sa cellphone ko, parang hinihintay na kusang magbago ang nakasulat sa screen. ‘I’ll come with you.’ Simple lang naman ang message, pero bakit parang ang bigat pakinggan? Napabuntong-hininga ako at napaka
MitchAnong nangyari?Pakiramdam ko ay biglang tumigil ang mundo nang haplusin niya ang pisngi ko. Ilang segundo lang ‘yon. Isang simpleng dampi ng palad.Pero bakit parang nag-glitch ang sistema ko?For a moment, hindi ko malaman ang gagawin ko. Hindi ako naka-react agad. Hindi ako naka-ngiti. Hind
MitchPagkatapos ng maikling break ay bumalik ulit kami sa practice room. Mas naging seryoso ang atmosphere kumpara kanina. Halos wala nang nagbibiro habang nagse-set up kami ng gamit. Kahit practice match lang, ramdam ko na gusto talagang magpakitang-gilas ng dalawang team. Slackers was one of the
MitchNaging masigasig ang aming scrim at practice, pati na ang meeting with Sir Sol. Halos araw-araw na kaming naka-lock in mode—parang wala nang ibang mundo kundi draft, rotation, at objective control. Kahit pagod na ang katawan, push pa rin. Walang atrasan.Si Sir Chandler ay hindi ko na rin mada







