LOGINAlam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
“Ah– eh–”“Sige na Ate Nina, minsan lang naman tayo lumabas.” Pilit pa niya…“Tawagan ko muna ang kuya mo,” tugon ko. Dumukot ako sa bulsa ng aking shorts at kinuha ang aking cellphone. Hindi naman umalis sa harapan ko si Chastity at mukhang may balak pang makinig.“Hello love,” sagot ni Chase sa ka
“She’s fine now, hon. I just saw her and believe me, mas kamukha mo siya kaysa kamukha ko.” Pinunasan ko ang luhang muling dumaloy sa kanyang pisngi.“I w-wan-t to see h-her..” mahina niyang sabi at napansin kong hinndi na siya ganon ka utal kung magsalita.“Kapag pwede ka nang mai-upo sa wheelchair
Red“Hanggang ngayon ba ay hindi mo pa rin nakakalimutan ang babaeng ‘yon?” tanong ni Lakeisha ng matapos kami. Hindi ko siya tinignan or tinugon dahil alam kong masasaktan lang siya.“Ano ba ang dapat kong gawin para matutunan mo akong mahalin, Red? Hindi ba pwedeng panindigan mo ang desisyon mong
Mature ContentNinaSimula ng dumating si nanay sa bahay ay lagi siyang kinakausap ni Chase sa tuwing may pagkakataon. Sa palagay ko nga ay talagang binibigyan ng lalaki ng panahon ang aking ina dahil talagang nananatili siya sa sala para lang magkausap sila kasama si Riz.Sabado, hindi pumasok si C







