LOGINSa halip, pinili niyang manatili.At sa bawat araw na lumilipas, mas lalo kong napapatunayan na tama ang naging desisyon kong mahalin siya.Pagkatapos naming pag-usapan ang tungkol sa sitwasyon ni Papa, natural na napunta ang usapan sa team. Malapit na kasing magsimula ang bagong season ng Honorable
MitchGaya ng iniisip ni Chandler, hindi pa man lumilipas ang isang oras ay nakatanggap na siya ng email mula kina Kuya Lualhati. Habang magkatabi kaming nakaupo sa sofa, binubuksan niya isa-isa ang mga attachment at tahimik na binabasa ang mga detalye.Paminsan-minsan ay ipinapakita niya sa akin an
Pagdating namin sa ikapitong palapag ay dumiretso kami sa unit niya. Pagkapasok pa lamang namin ay agad na akong naupo sa sofa habang siya naman ay inilapag ang laptop sa center table. Hindi pa man ako tuluyang nakakapag-relax ay bumaling na siya sa akin na tila may gustong sabihin.“Tinawagan ako n
Marahan na lamang tumango si Venice. “I understand. Since you're busy, I'll just take this opportunity to say goodbye. I'll leave the villa and probably stay in a hotel near the airport.”“Sure,” sagot ni Chandler.Iyon lang.Walang paghabol.Walang pagpigil.Walang kahit anong maaaring bigyan ng ib
Mitch“You're here.” Hindi ko naman pwedeng hindi siya pansinin lalo at nagtangka pa syang maka-iskor sa Love ko.Mabuti na lang talaga at naisipan kong bumaba dito. Naku , kung hindi ay baka kung ano pa ang nangyari.Although tiwala naman ako kay Chandler ay mahirap pa rin na magtiwala sa isang bab
Ngumisi siya.“Walang anuman. Bilang kapalit, libre mo na meryenda ko.”Agad akong napairap.“Ang yaman mo kaya!”“Worth a try.”At dahil doon, sabay kaming natawa habang nagpapatuloy ang aming pagkain.Pagkatapos noon ay bumalik na si Ryan sa kanyang silid habang ako naman ay naiwan sa dining area.
Mabuti na lang talaga na ngayon pa lang ay masabi ko na sa kanya ang lahat. Ayokong dumating ang araw ng kasal namin na may bumabagabag pa rin sa damdamin niya. Karapat-dapat lang na alam niya ang lahat lalo na tungkol ito kay Drew.Ang totoo, may kaba akong hindi maipaliwanag. Isang uri ng pangamba
GiannaTahimik akong nakaupo sa gilid, nananatiling alerto sa bawat yabag ng ilang nurses at hospital personnel sa corridor ng operating room. Sa kabila ng bigat ng dibdib ko, pinilit kong manatiling kalmado. Hanggang sa mapansin kong nagsalita si Chansen, lumapit na mula sa kinaroroonan kasama si S
ChancyMaingat kong ipinarada ang sasakyan sa tapat ng restaurant kung saan ako nagpa-reserve. Malamig ang simoy ng hangin, pero mas malamig ang kaba sa dibdib ko.Pagkapatay ko ng makina, sabay kaming natahimik ni Gianna. Hanggang sa siya na mismo ang bumasag non habang tinatanggal ang seatbelt, ma
GiannaMatapos malaman ni Chancy ang tunay niyang kalagayan, hindi ko maipinta ang ekspresyon sa kanyang mukha. Bumakas doon ang halo-halong damdamin. Disappointment, takot, at isang uri ng pangungulilang hindi niya masambit. Kita ko kung paano unti-unting naglaho ang pag-asa sa kanyang mga mata hab







