LOGINChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
May ilang segundo pang katahimikan bago siya muling nagsalita. This time, mas malambing na. “Wow anak, talagang you're working hard on your married life, huh?” Napangiti ako, kahit walang nakakakita. “Of course. She’s my wife. And… honestly, hindi ko pa nga siya naririnig kumanta. Pero gusto ko, ba
ChansenAng saya ng dinner namin, hindi lang dahil masarap ang pagkain, kundi dahil ramdam ko talaga na mas naging malapit kami ni Estella. At syempre, hindi lang “masaya” ang nangyari… kundi mainit din.Honestly, kinakabahan pa rin ako kapag naaalala ko yung ginawa namin. First time ko ring nag-ini
Chansen“Hindi ko na magagawa pang patigilin si Estella ngayon,” sabi ko, ramdam ang bigat at saya sa parehong oras. “Nagsisimula na siyang gumawa ng career dito sa Pilipinas, at nakikita ko kung gaano siya kasaya.” Habang sinasabi ko iyon, parang may kakaibang ginhawa sa dibdib ko, yung pakiramdam
Ano pa bang magagawa ko? Nandito na ako, kaharap ang mismong ina at Ate ni Chansen, mga taong pinakamalapit sa kanya. Hindi ako pwedeng magkamali ng kahit isang salita. Isang maling tingin, isang maling reaksyon lang, baka mabuking na ako.Kaya’t inayos ko ang pagkakaupo ko, pilit na ipinapakita na


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




