Masuk“Pa…”Marahan siyang napalingon.At nang makita niya ako, mahina siyang ngumiti.“Anak.”Doon tuluyang nangilid ang luha ko.Agad akong lumapit at hinawakan ang kamay niya.Mainit pa rin.Salamat.“Bakit mo kami tinatakot ng ganito?” pilit kong biro kahit nanginginig ang boses ko.Mahina siyang nata
Magulo ang buhok niya at namumugto ang mga mata.At nang makita niya ako ay lalo siyang napaiyak.“Ma…” mahinang tawag ko nang makalapit.Agad ko siyang niyakap.Mahigpit.Pakiramdam ko ako na rin ang kumakapit.“Mitch…” nanginginig niyang sabi habang nakakapit sa akin. “Ang Papa mo…”Kasunod noon a
MitchAgad akong nagpaalam sa lahat.Hindi ko na maalala kung paano ko iyon nasabi nang maayos. Ang malinaw lang sa akin ay ang biglang panlalamig ng katawan ko matapos marinig ang umiiyak na tinig ni Mama sa kabilang linya.Ang Papa mo…Hindi niya natapos nang maayos ang pangungusap, ngunit sapat n
“More intensity!” sigaw nito.“Teka lang po,” sabi ni James. “Emotionally unavailable po talaga face ko.”“James,” babala ni Sir Sol.“Sorry po.”“Mitch,” tawag ng photographer sa akin kanina habang nasa set. “Can you give us strong captain energy?”“Captain energy? Hindi naman ako captain,” bulong
“Ganito kalaki? Oo.”Iba siya sa nakaraang season dahil per team ang naging photoshoot.Ngayon ay magkakasama ang lahat.Siguro ay dahil bago ang tatlong team.“Get used to it.”Mico stretched his arms dramatically.“Ako sanay na.”Tinignan namin siya.“Kailan pa?”“Sa imagination ko.”Napailing si
MitchMainit ang sikat ng araw nang makarating kami sa studio complex para sa official photoshoot ng bagong season ng Honorable.Afternoon na ngunit buhay na buhay pa rin ang buong paligid. Mula pa lang sa parking area ay tanaw ko na ang malalaking LED billboards ng event na may umiikot na teaser vi
GiannaI can't believe it!Mag-iisang linggo na kaming nagsasama ni Chancy.Parang kailan lang 'yung una kaming nagkakilala matapos ang maiinit naming sandali. Ngayon, heto kami, magkasama sa iisang bubong. Ibang-iba ang pakiramdam. May saya. May kilig. May halo ring kaba. Pero higit sa lahat, may k
Chancy“Mukhang masaya ka ah!”Napatingin ako sa pintuan ng opisina ko. Hindi na ako nagulat nang makita kong si Chansen na naman 'yon at gaya ng dati, hindi man lang kumatok bago pumasok. May bitbit siyang kapeng nabibili sa sa ibaba lang ng building namin na tila ba sinadya talaga niyang bumisita
Hi dear readers!Salamat po sa patuloy niyong pagsubaybay sa istorya ng pamilya Lardizabal.Nagbibigay motivation po sa akin ang like, comment at gem votes niyo dahil alam ko na may nag-aabang ng mga susunod na kabanata. Sana po ay ipagpatuloy niyo lang po iyon dahil isa ang mga 'yan sa motivation
Gianna“What are you thinking?” tanong ni Chancy na titig na titig sa akin. “Bakit bigla kang natahimik diyan?”Nag-angat ako ng tingin sa kanya. Paano ko naman sasabihin na siya ang nasa isip ko ngayon gayong magkaharap lang naman kami? Para kasing nakukunsensya ako na basta ko na lang siyang hini







