LOGINAlam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
Third Person“Kaya mo bang bayaran ang utang sa akin ng tito ni Lyn?” Malamig at mapanuksong tanong ni Conrado habang akala mo ay kung sinong matikas na nakausli pa ang dibdib sa pagkakatayo, animoy isang pinakamakapangyarihang tao na naghihintay na luhuran siya ni Chanden.Tumiklop ang mga palad ni
Chanden“Sir, Mr. Vergel Trinidad and his daughters, Chessa and Nat-Nat, want to speak with you.”Napatingala ako mula sa mga dokumentong binabasa at agad na tumama ang paningin ko kay Nelson, ang aking assistant na nakatayo sa may pintuan. Mabilis akong napakunot-noo. Trinidad? Ang pamilya ng tiyuh
Third Person"Brando... alam mo kung gaano kita kamahal. Ilang taon na tayong magkasama, pero bakit siya pa? Bakit 'yung babaeng may asawa na ang nagustuhan mo?” Garalgal ang tinig ni Letty, habang pilit kinokontrol ang pag-iyak na kanina pa gustong kumawala.Tahimik na nakatitig si Brando sa kisame
ChandenBuong pagtataka kong sinundan ng tingin si Noelle hanggang sa narinig ko ang biglaang pagsusuka niya mula sa banyo. Hindi kasi niya naisara ang pinto kaya malinaw at diretso sa pandinig ko ang tunog habang pilit na inilalabas ang kinain.Napatigil ako sa paglalakad, at sa sobrang pagkabigla,







