LOGINUy, its your turn na talaga, Estella.
May mga tao pa ring dumarating—may bitbit na maleta, may kausap sa phone, may umiiyak, may natatawa. Isang normal na airport scene. Pero para sa akin, parang huminto ang mundo sa pagitan naming dalawa.Wala akong pakialam kung may makakita man sa amin. Naka-facemask naman kami pareho ni Chandler. At
Mitch“Ang sabi ko naman kasi, ’wag mo na akong ihatid eh,” reklamo ni Chandler, may halong inis at lambing sa boses. Yung tono niya na halatang gusto niya akong pagsabihan pero hindi niya magawa nang todo dahil ako ’yon—dahil mahal niya ako.Nasa departure area na kami. Maliwanag, maingay, puno ng
Mitch“Matunaw ’yan, Love…” nanunuksong sabi ni Chandler, may halong lambing at yabang sa boses niya na para bang alam na alam niyang wala na talaga akong laban.Para naman talaga akong timang na nakatitig lang sa daliri ko, paulit-ulit na iniikot ang kamay ko, hindi makapaniwala na finally ay suot
MitchKinabukasan ay medyo tanghali na akong nagising. Nagkataon, sinabi ni Sir Richard na wala muna kaming practice ngayong araw dahil nagpaalam sina Cecilio at Ryan na kailangang umuwi. Hindi na ako nagtaka pa doon since alam ko na pwede naman talagang magka-emergency.Si Chandler ay hindi nakauwi
Mitch“Good afternoon, Mitch,” nakangiting bati ng representative ng Smile Toothpaste nang tuluyan na kaming magkaharap sa loob ng meeting room. Maaliwalas ang boses niya, yung tipong sanay na sanay makipag-deal at alam mong bihasa sa ganitong klaseng eksena.Katatapos ko lang pumirma para sa shampo
Kaya gusto kong maintindihan nang mabuti ang lahat.Ayokong pumirma sa isang bagay na hindi ko lubos na nauunawaan.At ayokong dumating ang panahon na sasabihin kong sana pala mas naging maingat ako.“Importante ito,” sabi ni Sir Richard habang itinuturo ang isang bahagi ng kontrata. “Kapag may mga
Estella“You said, galing ka sa orphanage? Dati ay madalas din ako sa mga ganon, baka nagkita na tayo before.” Walang halong panghuhusga o kung anuman ang reaksyon ni Dra. Sarina. Sa tono pa lang niya, ramdam kong sincere siya. Hindi ko naramdaman na parang minamaliit niya ang pinanggalingan ko.“Ac
Doon sumilay ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. At napakagwapo niya talaga. Hindi ako magsasawang pagmasdan ang kanyang mukha kahit na sa habangbuhay ko pa gawin iyon."Isa pa," patuloy ko. "Pwede mong sabihin sa akin kung hindi mo gusto na isang ulila ang napangasawa mo..." mahina kong dugto
ChansenMaganda ang takbo ng career ng asawa ko. Everytime na nakikita ko siyang umuuwi galing trabaho, dala niya lagi yung ngiti na abot hanggang mata. Hindi iyon fake smile, ramdam ko na genuine happiness talaga. At sa totoo lang, nahahawa ako. Kapag masaya siya, masaya rin ako.Pero sa likod ng l
EstellaLast day na ng audition, at bago ako tuluyang pumasok sa studio, nagdesisyon muna akong silipin ang mga auditioner na naghihintay. Grabe, mahaba pa rin ang pila, parang walang katapusan. At sa dami nila, ramdam kong hindi namin matatapos lahat ngayong araw. Medyo nalungkot ako sa naisip na ‘







