LOGINMitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
HoneyParang umiikot ang mundo habang pilit kong idinidilat ang mga mata ko. Mabigat ang talukap ko at tila ayaw sumunod ng katawan ko sa utos ng isip ko. Ang unang pumasok sa kamalayan ko ay ang kirot na hindi pa malinaw kung saan nanggagaling, basta alam kong may masakit. Ramdam ko ang bigat ng sa
Wait Recruit? Kung hindi ko pa alam, ayaw din niya sa akin dahil babae ako.Hindi ba si Sol ang nag-handle noon?“So… you believed in me?” tanong ko, medyo teasing ang tono.He looked away first.“Your stats were solid,” sagot niya.“Stats lang?” pang-aasar ko. “Wala man lang bonus points for charm?
ChantonNagpunta na nga kami sa hospital kung saan nagpapagaling pa rin si Jacob. Tahimik ang hallway, amoy disinfectant, at may kakaibang bigat sa hangin. Yun tipong kahit wala kang sakit, parang napapagod ka pa rin. Ewan ko ba, ayaw ko lang talaga sa ganitong lugar. Kaya hanga ako kay Mommy, feeli
HoneyNatapos mag-usap sina Mr. Lardizabal at si Thadeus. Alam ko na kailangan na nilang pagplanuhan ang susunod na hakbang at ayaw ko ng makisali pa doon.“Sa kwarto na lang muna ako,” mahina kong sabi bago ako tumayo. Parang wala nang lakas ang boses ko para makipagtalo o magpaliwanag pa. Kailanga







