LOGINYes, hindi magiging simple. Hehehe..
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Honey“I understand na gusto mo ulit maging malaya. Yung tipong makagalaw ka nang hindi kinakabahan, yung magawa mo lahat ng gusto mo…” Huminga siya nang malalim, at shit, bakit parang lalong lumalim ang boses niya? Bakit parang may kung anong electricity na tumagos sa ’kin? “But Hon…”Damn. Bakit g
HoneyFour days later, hindi pa rin nagpapakita sa akin si Jacob. As in ghost mode. Pero nagme-message siya paminsan-minsan, pa-cute pang “busy lang ako, babe” na parang wala lang. Hindi niya alam na nakita ko siya… with someone else. At every time na mag-“Okay” lang ang reply ko, doon ko mas na-rea
Naiwan kami ni Jacob sa loob ng silid, nababalutan ng mabigat na katahimikan. Ramdam ko ang tensyon sa hangin. aAng kaba niya, ang paghihintay, ang takot sa susunod kong sasabihin.Sumandal ako sa mesa at nanatiling nakatitig kay Jacob, pinagmamasdan ang bawat maliit na galaw niya habang umiikot sa
ChantonI carried her again back into her room, carefully, kahit sobrang bigat na din ng dibdib ko sa galit. Ramdam ko ang paninigas ng panga ko dahil hindi ko namamalayang nagtatagis na pala ang bagang ko. I hated seeing her like this—pained, lutang, at pilit na kinakalma ang sarili.Habang inaayos


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




