LOGINYes, hindi magiging simple. Hehehe..
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Estella Simula nang malaman namin ni Chansen na buntis ako, naging sobrang protective siya. Parang kahit simpleng lakad ko lang papunta sa kusina, kailangan may bantay ako. Naiintindihan ko naman kasi kahit ako, naging paranoid na rin. Ayaw ko nang maranasan ulit ‘yung sakit na halos ikawasak ko no
Napailing ako at nagkibit-balikat bago bumaling muli sa harap. Okay, time to socialize. Para din naman ito sa future naming dalawa.Nag-umpisa na kaming makihuntahan sa ibang negosyante. Business talk dito, investments doon. Hanggang sa biglang may nagtanong.“So, Chansen,” sabi ng isa, isang kilala
Chansen Ano ba ‘to? Bakit parang may kakaiba akong nararamdaman? Para bang may mangyayaring hindi ko magugustuhan. ‘Yun tipong hindi mo maipaliwanag pero ramdam mo na lang sa dibdib mo. Bigla tuloy akong kinabahan. Gusto ko na sanang yayain si Estella na umuwi na lang kami, pero baka isipin niya
Estella Napaigtad ako nang biglang tumunog ang cellphone ko. Napatingin ako sa screen at agad kong nakita ang pangalan ni Tristan. Dinampot ko sabay open ng message. Tristan: Papunta na ako. Okay lang ba if d’yan na rin sa studio mo ako mag-lunch? Me: Okay lang. Tristan: Thanks. Me: Ingat. Tr







