LOGINMagulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
MitchGrabe ang linggong ‘to.Sunod-sunod ang scrims, content shoots, meetings, tapos sabay pa ang individual livestream schedules namin. Parang wala nang pahinga. Pagkatapos ng morning practice, review. Pagkatapos ng review, personal stream. Tapos may rehearsal pa para sa commercial ng Innove Corp.
Mas steady na ang kamay ko sa mouse.Sa gilid ng stage, saglit kong nasilayan si Sir Chandler.Hindi siya nakasimangot.Hindi rin siya ngumiti.Pero hindi siya mukhang disappointed.At ewan ko ba, parang mas mahalaga sa akin iyon kaysa sa shutdown gold.“See?” sabi ni Ryan sa comms, may konting ngit
Locked.Tinanggal nila ang signature hero ko.Nag-init ang tenga ko.“Expected,” sabi ni Ryan agad. “Mitch, okay ka lang?”“Okay lang,” sagot ko kahit medyo nauntog ang ego ko. “Marami pa akong hero pool.”Second ban.Isa pa sa mga madalas kong gamitin.The crowd reacted.“Tinarget ka talaga,” sabi
Mitch Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon tumatak pa rin sa isip ko yung sinabi niya na stay close. Simple lang naman. Dalawang salita lang. Pero ewan ko ba kung bakit parang ang dami nitong meaning kapag si Chandler ang nagsabi. Simula nang pumasok kami sa loob ng mall, hindi ko na tuloy al







