Masuk“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandenPagpasok ko sa condo, agad akong sinalubong ng aking asawa na may ngiting kay sarap pagmasdan na parang sinag ng araw sa maulap kong araw.“Hi, Dovey!” malambing niyang bati habang mabilis akong niyakap at hinalikan sa pisngi. Sa init ng kanyang yakap, unti-unting nawala ang bigat sa balikat
Noelle“Scarlet...” mahina kong sambit habang nakatingin sa pangalan niyang naka-flash sa screen ng cellphone ko.Hindi ko inasahan ang tawag na ito. Bahagya akong nag-alinlangan bago pindutin ang answer button. May kung anong kaba na hindi ko maipaliwanag.“I’m sorry kung nabigla kita sa tawag ko,”
Noelle“Scarlet,” bati ni Chanden, kaswal at may ngiting parang wala lang. “Before I forget, meet my wife, Noelle.”"Wife?" takang tanong ng babaeng tinawag ng asawa kong si Chanden na Scarlet. Kita sa mukha niya ang gulat at pagkakunot ng noo na para bang hindi siya makapaniwala.“Yes, wife.” Halat
NoelleSobrang hectic ng mga susunod na mga araw.Ang babala ni Nat-Nat ay hindi ko binalewala kahit na ba abala ako sa pagtulong kila Chanden.Hindi ko gustong naglilihim sa asawa ko kaya naman sinabi ko sa kanya ang sinabi sa akin ng aking pinsan tungkol kay Brando.Ang pinagtataka ko lang ay tila

![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





