LOGINHumugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
MitchNakakairita ang pagdating ng babaeng ‘yon.As in sobra.At oo, aminado ako—nagseselos ako.Malay ko ba kung bakit kailangan ko pang i-deny sa sarili ko eh kitang-kita naman siguro sa mukha ko kanina pa. Imagine mo ba naman, kakadating lang ng babae tapos bigla na lang tatalon payakap kay Chand
“True,” dagdag ni Ate Jewel. “Para maiba naman ang surrounding mo.”Napalingon si Mitch sa kanila saka ngumiti.Polite smile na naman.“Thank you. Siguro nga minsan ay dalawin ko sila,” nakangiting tugon ni Mitch.Pero bilang boyfriend niya, kitang-kita ko iyong pilit.At mas lalo akong hindi mapaka
ChandlerHindi ko alam kung bakit biglang naging uncomfortable ang pakiramdam ko matapos banggitin ni Chanton ang pangalan ni Venice.Siguro dahil kilala ko si Mitch.Hindi siya iyong tipo ng babae na dramatic agad o selosang magwawala nang walang dahilan. Pero matalino siya. Observant. At higit sa
Pagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic pa
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa ginawa
HoneyAkala ko, tapos na yung sakit na naramdaman ko nung gabing makita ko siyang may kasamang iba, na naglalakad na magkahawak-kamay, at halatang-halata pa sa gitna ng mall na parang wala silang pake… akala ko yun na yung worst. Akala ko wala nang pwedeng tumusok pa nang mas malalim.Pero mali pala
Chanton “Bakit ganyan ang tingin mo?” tanong ko kay Honey, halatang nagtataka habang nasa loob kami ng elevator. Kanina pa siya nakatitig sa akin na para bang may nakita siyang kung anu-anong kakaiba sa mukha ko. Nasa loob kami ng main building ng Lardizabal Group, at kahit ilang beses na akong nak
Parang may humigop ng hangin sa paligid namin. Tumigil ang mundo ko for half a second.His tone wasn’t angry… but there was a strange mix of protectiveness and irritation na parang na-offend siya sa idea na kaya niyang ipahamak ako.Napakuyom ako ng kamao sa ibabaw ng mesa, swallowing the sudden lum
HoneyHalo-halong emosyon ang dumadaloy ngayon, parang sabay-sabay na kumakatok sa dibdib ko habang kaharap ko si Jacob. Nangunguna ang sakit, kasunod ang galit na parang nag-iinit sa loob ko. Yung pagkalito? Honestly, ayoko nang i-process pa. Kasi kahit anong balik-tanaw ko, kahit ilang beses kong







