LOGINChandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Sen. DeguiaKailangan kong matandaan kung sino ang lalaking iyon. Kailangan kong hukayin ang alaala ko hanggang sa pinakadulo, dahil alam kong sa sandaling mabuo ko ang mukha at pangalan niya, doon ko rin tuluyang mapuputol ang banta sa buhay ni Honey. Malakas ang kutob ko, hindi basta kutob ng isan
Chanton“Why didn’t you bring her?”Agad akong napalingon kay Mommy na ngayon ay titig na titig sa akin, parang may X-ray vision na kayang butasin ang kaluluwa ko. Napakamot ako sa batok bago ko nilibot ang tingin sa paligid ng dining table. Nandoon si Daddy, tahimik na kumakain. Si Sarina—my ever-s
Chanton“Wait for me, I’ll just go to the restroom.”“Okay,” tugon ni Honey, casual lang, parang wala lang. Tumango ako pero hindi ko agad inalis ang tingin sa kanya. Pinagmasdan ko siya mula ulo hanggang paa, yung paraan ng pagkakatayo niya, yung ngiti niya, yung itsura niyang sobrang comfortable s
HoneyMaaga pa lang ay gising na ako. As in sobrang aga—yung tipong tahimik pa ang buong unit at ramdam mo pa yung lamig ng umaga. Kaya gano’n na lang talaga ang gulat ko nang bumungad sa akin si Chanton sa kusina, abala sa paghahanda ng almusal. Nakasuot ng apron habang hawak ang pan sa kaliwang ka





![Chasing Mr. Billionaire [SSPG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

