LOGINChandlerHindi na ako nakabalik sa fifth floor matapos kong ihatid si Lily sa villa. Kahit alam kong kailangan kong kausapin si Mitch, wala akong choice kundi bumalik sa opisina dahil may naka-schedule na meeting na hindi ko pwedeng ipagpaliban.Ganun palagi—kahit gaano kagulo ang personal na sitwas
ChandlerTahimik kaming bumaba sa villa. Walang imikan dahil kasama pa namin si Clarissa sa elevator. Ayaw kong ipahiya si Lily sa harap ng empleyado ko. Hindi dahil concern ako, kung hindi dahil hindi ako ganong klase ng tao.I’m mad, yes.Naiinis akong umakyat siya sa taas para lang makita si Mitc
MitchHindi pa tuluyang nawawala ang tensyon sa loob ko kahit pilit kong ibinabalik ang focus ko sa screen. Patuloy ang boses ni Ryan sa pag-aanalyze ng replay, tuloy-tuloy ang pagturo niya ng mga mali namin, pero may bahagi ng isip ko na hindi na kasing linaw ng kanina. Ramdam ko pa rin ang presens
MitchPinipilit kong ituon ang atensyon ko sa screen habang nagpapatuloy ang replay ng scrim namin, kasabay ng tuloy-tuloy na paliwanag ni Ryan tungkol sa mga naging mali namin sa rotation. Isa-isa niyang tinuturo ang mga delay, ang maling positioning, at ang mga pagkakataong dapat ay mas maaga kami
LilyHindi agad natapos ang pag-iikot namin ni Clarissa sa lower floors. Isa-isa niyang ipinakita ang iba’t ibang bahagi ng HQ, maayos at detalyado ang bawat paliwanag, ngunit habang nakikinig ako, malinaw sa akin na hindi iyon ang pakay ko. Hindi ako nandito para humanga sa sistema o sa ganda ng lu
LilyHindi ako nagtagal sa loob ng villa.Kahit gaano pa ito katahimik at kaayos, ramdam ko na hindi ako mapapakali kung mananatili lang ako roon. Sa bawat minutong lumilipas, mas lalo lang bumibigat ang mga iniisip ko, at mas lalo kong nararamdaman na hindi pwedeng hanggang doon na lang ako. Nakaup
Hindi lang ito basta pag-aalala. Totoo, pinapabantayan ko si Gianna sa kanila. Ayaw ko na kung kailan wala ako, saka naman may biglang sumulpot na ibang lalaking magpaparamdam sa kanya. Hindi ako seloso na wala sa lugar, pero bilang lalaki at partner niya, gusto ko ring maging maingat. Protektahan a
ChansenMaliban sa dalawang nasa Amerika, halos kumpleto na kami ngayon. Buo ang pamilya para sa espesyal na araw, ang kasal ni Kuya Chancy at Ate Gianna.Sobrang saya. Tawa dito, kwento doon, at syempre, pagkain kahit saan ka tumingin. Parang fiesta. At buti na lang talaga, malaki ang bahay nina Mo
ChancyHirap man ako sa kalagayan ko ngayon, hindi ko maiwasang mapansin kung gaano kasaya si Gianna. Lalo na tuwing abala siya sa pagde-design at kumikislap ang mga mata niya, parang laging may bagong ideyang gustong ilabas sa papel. Hindi ko rin magawang lumayo sa tabi niya. Kahit nasa gilid lang
Gianna Sobrang nag-aalala sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Halata sa bawat kilos nila ang kaba at takot na baka may sumunod pang gulo. Lalo na si Mommy, hindi mapakali, panay ang tingin sa telepono at mga bintana ng bahay, parang laging may inaabangan. “Nangako kami,” mariing sambit ni Daddy Ma







