Mag-log inChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
HoneyMay kung anong panghatak ang lalaki kaya mabilis kong pinilig ang ulo ko, parang gusto kong iwaksi ang kung anong weird na epekto niya sa sistema ko. Bigla akong nagising sa tila malalim na pagtulog ng sarili kong isip. Ano ba ‘to, Honey? May boyfriend ka. May relasyon kang pinanghahawakan. Hi
ChansenSabay-sabay na kaming bumaba ng pamilya Palanca patungo sa event hall. Sa totoo lang, dapat ay naiilang ako sa kanila dahil mga in-laws ko sila, pero dahil sobrang tanggap nila ako at ramdam ko iyon sa bawat tingin at ngiti nila sa akin ay naging mas madali para sa akin ang maging palagay sa
Chansen“Ano ba kayo? Hindi ba dapat ay nasa kanya-kanya na kayong silid?” Napailing ako habang nakatukod ang kamay sa bewang. Para akong security guard sa living area ng hotel room namin ni Estella na puno ng mga pamilya kong parang walang balak lumabas.Nandito na kami sa Sarinas para sa kasal nam
ChansenMatagal pa kaming nagkwentuhan ni Dad at ng mga kuya ko. Iba talaga ‘yung pakiramdam ng ganitong gabing puro lalaki lang, walang filter, at puno ng tawa sa pagitan ng mga seryosong usapan. Matapos ang mga payo at words of wisdom ni Dad na para bang kayang isulat sa librong “How to Be a Husb







