MasukSige, landian lang kayo dyan...
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Estella“Nice to meet you, Alletse…” nakangiting bati ni Ms. Monalisa, ang President for Entertainment ng Y Channel.Narito kami ngayon sa station nila para pag-usapan ang detalye ng pagiging judge ko sa isang bagong singing competition ng kanilang network. Siyempre, kasama ko sina Vivian at June at
Napaiyak si Mommy. Hindi siya nagsalita agad, pero nakita ko ang mga luhang dumaloy sa pisngi niya.“Chansen…” nanginginig ang tinig niya habang nakatitig sa akin. “Kung mahal mo talaga siya, hindi mo siya basta pakakawalan. Ang tunay na pagmamahal, nilalabanan, hindi sinusuko. Huwag mong hayaang an
Chansen“Nagkausap ba kayo ni Estella nung gabi ng party ng bangko?” tanong ko, sabay sandal sa upuan na para bang sinasadyang ipakita na chill lang ako. Pero ang totoo, may bigat sa dibdib ko. Hindi naman dahil wala akong tiwala sa asawa ko, pero gusto ko ring malaman kung anong klaseng tao na si M
Estella“Hindi ko na mababago pa kung ano ang tingin mo sa akin,” mahina pero diretso niyang sabi matapos ang mahaba-habang katahimikan sa pagitan namin. Ramdam ko ang bigat ng bawat salita, parang sinusukat kung kaya ko pa siyang pakinggan.Naglakad siya palapit, mabigat ang bawat hakbang, at naupo







