ログインTrust Chanton, Honey...
Para akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
Honey“Ehem.”Sabay-sabay kaming napatingin kay Dad nang i-clear niya ang lalamunan. Biglang nag-iba ang timpla ng paligid, mula sa awkward na biruan kanina, ngayon ay ramdam na ramdam ko na ang bigat ng pag-uusap.“Nagpunta ako agad dito,” panimula niya, seryoso ang tono, “matapos kong malaman ang
Chanton“Tinawagan na ni Lualhati si Sen. Deguia,” sabi ni Dad, seryoso ang tono. “Sinabihan niya na huwag ipaalam kahit kanino ang nangyari.”Parang biglang sumakit ang ulo ko sa narinig. Sigurado akong galit na galit na sa akin ang senador. Ama siya ni Honey—at sa ilalim ng pangangalaga ko, muntik
Good.Pag-upo ko sa gaming chair, doon ko naramdaman ang panlalamig ng kamay ko.Shocks.Iba ang mga practice game namin sa gaming house. Online lang ‘yon at walang nakakakita sa akin. Kahit magkamali ako, screen lang ang witness.But now, it’s different.May crowd at nala-live broadcast pa. Pwedeng
A good provider.A silent protector.Kahit na may takot sa puso niya, pinili pa rin niyang ipakilala ako sa kanyang pamilya. Hindi niya ako itinago, kahit na kaya naman niyang gawin iyon lalo na at hindi ko dala ang kanyang apelyido. Mas madali sana para sa kanya ang manahimik, umiwas, at ituring ak







