Mag-log in@SHANE sana ay makahabol ka dito sa story ni Chandler!!! Hehehe... Salamat sa support!
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
MitchNakakairita ang pagdating ng babaeng ‘yon.As in sobra.At oo, aminado ako—nagseselos ako.Malay ko ba kung bakit kailangan ko pang i-deny sa sarili ko eh kitang-kita naman siguro sa mukha ko kanina pa. Imagine mo ba naman, kakadating lang ng babae tapos bigla na lang tatalon payakap kay Chand
“True,” dagdag ni Ate Jewel. “Para maiba naman ang surrounding mo.”Napalingon si Mitch sa kanila saka ngumiti.Polite smile na naman.“Thank you. Siguro nga minsan ay dalawin ko sila,” nakangiting tugon ni Mitch.Pero bilang boyfriend niya, kitang-kita ko iyong pilit.At mas lalo akong hindi mapaka
ChandlerHindi ko alam kung bakit biglang naging uncomfortable ang pakiramdam ko matapos banggitin ni Chanton ang pangalan ni Venice.Siguro dahil kilala ko si Mitch.Hindi siya iyong tipo ng babae na dramatic agad o selosang magwawala nang walang dahilan. Pero matalino siya. Observant. At higit sa
Pagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic p
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa gina
ChantonI was so damn worried kanina. As in sobra. Late na yung dinner ni Honey, tapos pag-uwi ko sa bahay, biglang wala siya. The moment I saw the empty living room, para akong sinampal ng kaba. Ramdam ko agad yung heaviness sa dibdib ko.“Where the hell is she?” bulong ko sa sarili ko habang paiko
Honey“Tita Honey…”Napatingin ako sa maliit na boses na tumawag sa akin. Si Jade—four years old, naka-cross leg sa kama habang yakap ang paborito niyang stuffed toy. Katabi niya si Amber, three years old, tahimik lang pero alertong-alerto, parang ayaw magpahuli sa kahit anong chismis. Ang dalawang
Chanton“I am not. Nagtatanong lang…” she said, at grabe, ang inosente talaga ng itsura niya. Yung tipong kapag hindi mo siya kilala, iisipin mong harmless at clueless siya—pero ako? Please. I’ve spent enough time with her to know better. This woman is a tease. My tease.Bahagya kong hinigpitan ang
ChantonAaminin ko—nagseselos ako. As in, legit na selos.Pero at the same time, naiintindihan ko rin si Honey. Hindi siya makakatanggi lalo na at wala pa namang nakakaalam na kami na. Hindi pa official sa public, kumbaga. Kailangan kong mag-isip nang matino kung paano mas mapapadali ang pagkapansin







