LOGIN@SHANE sana ay makahabol ka dito sa story ni Chandler!!! Hehehe... Salamat sa support!
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Nag-angat ako ng mukha at nagtagpo ang mga mata namin. Sa kabila ng dim light ng sala, kitang-kita ko ang pagod sa kanya—pero mas nangingibabaw ang lambing at saya.Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya, parang gusto kong kabisaduhin ulit ang bawat detalye. Dumaan ang mga daliri ko sa mata niya,
MitchKusang dumilat ang mga mata ko, parang may kung anong humila sa akin palabas ng mahimbing kong tulog. Automatic na umangat ang tingin ko sa bedside table kung nasaan ang cellphone ko, at bago pa man ako tuluyang magising, dinampot ko na iyon para silipin ang oras.3:00 AM.Napabuntong-hininga
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
Estella May ilang pagkakataon na sinubukan ni Tristan na kausapin ako. Pero nginitian ko lang siya ng pilit pero magalang—at sinabihan ko siyang wala siyang dapat ipaalala. “I’m fine, Tristan. Promise,” sabi ko, sabay irap na pabiro ng kaunti para magmukhang convincing kahit alam kong hindi naman t
Estella“Kung naloloko mo ang ibang tao dahil sa akala nila na nakuha mo ang lahat ng meron ka sa sarili mong kayod, hindi ako ‘yon, Estella,” matalim na sabi ni Nayomi, halos idura na ang pangalan ko. “Marumi ka rin naman. Imposible sa pagsusumikap mo lang, bigla ka na lang naging si Alletse.”Para
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya
ChansenNagpatuloy ang program at mas lalo akong natuwa habang pinapakinggan ang sinabi ni Yohan. Nakakagaan ng loob malaman how Y Channel and Yohan truly value Estella. Sa kanyang maikling speech, binanggit niya na handa siyang magbigay ng statement kung kinakailangan. At the same time, kitang-kita







