LOGINChandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
Naiiling na lang akong napabuntong-hininga at marahang ibinaba ang cellphone sa ibabaw ng bedside table. Hindi ko alam kung uunahin ko ang pagkapahiya o ang kaba sa magiging reaksyon ni Chancy. Lumingon ako sa kanya na nakatayo pa rin siya sa gilid ng kama, hawak pa ang tuwalya.Mabuti na lang at si
"Ang gusto ko sana ay simpleng celebration lang," pagpapatuloy niya, bahagyang napangiti. "Para sa akin kasi, sapat na 'yong kasama ko ang asawa ko sa espesyal na araw na ito."Napalingon si Daddy Maximus sa kanya, bahagyang tumango bilang pagsang-ayon."Pero ngayon..." Sandaling tumigil si Mommy Sa
Gianna “Hindi ba masyado nang malayo ang biyahe mo, anak, eh dito ka pa nanggagaling?” tanong ni Mama pagkabukas ko ng pinto at nakaupo siya sa sofa sa sala. Galing ako sa trabaho, pero imbes na dumiretso sa condo, ewan ko ba, napunta ang mga paa ko sa bahay niya. Parang hinatak ako ng damdamin kon
Nagdalawang-isip ako kung sasabihin ko ba sa kanya ang tungkol sa inuupahan namin ng kapatid niya. Pero sa mga sandaling ito, hindi na mahalaga ang hiya. Kailangan kong mapanatag ang sarili ko, at siya lang ang alam kong pwedeng makatulong.“Wala po siya dito sa bahay na tinutuluyan namin. Tinext ko







