LOGINJared“Bakit ba ayaw mong tanggapin ang treatment plan na sine-suggest ni Dr. Nazario?”Pagod na ang boses ni Lola nang itanong niya iyon. Hindi ito ang unang beses na narinig ko ang mga salitang iyon mula sa kanya. Simula nang maaksidente ako, halos pare-pareho na lang ang laman ng bawat pagdalaw n
Jared“Is this it?”Hindi ko inalis ang tingin sa mga dokumentong nasa harapan ko habang tinatanong si Jacob. Nakatayo siya sa kabilang bahagi ng silid, hawak ang tablet na ginagamit niya para sa mga report. Mula sa tono pa lang ng boses ko ay alam niyang hindi ako nasiyahan sa narinig ko.“Yes, Sir
"He's still our patient.""Hindi personal ang mga sinasabi niya. He's just hurting.""Don't let his anger stop you from doing your job."Ilang beses ko nang narinig ang mga linyang iyon mula sa kanya.Hindi ko alam kung hinahangaan ko ba ang pasensya niya o naiinis ako dahil hindi niya magawang sumu
JaredPagbukas pa lang ng p***o ng private suite ko, alam ko nang si Dr. Nazario ang pumasok. Hindi ko na kailangang lingunin pa dahil kabisado ko na ang paraan ng pagkatok niya—kalmado, walang pagmamadali, at parang laging kontrolado ang bawat kilos.Ngunit hindi lang siya ang dumating. May isa pa
Napalingon ako sa isang nurse na nasa gilid ng silid.Tahimik nitong pinupulot ang mga bubog ng nabasag na flower vase at inaayos ang mga papel na nagkalat sa sahig. Nakayuko siya habang naglilinis, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya.Napakunot ang noo ko.Hindi ko
Kaya bago pa man ako tuluyang maging doktor, inihanda ko na ang sarili ko sa iba't ibang klase ng ugali ng mga pasyenteng makakaharap ko.Minsan hindi gamot ang unang kailangan nila.Kundi pang-unawa.“At isa pa,” dagdag ko habang nakangiti, “kung may pagkakataong magalit siya sa akin, hahayaan ko l
NoelleHabang papalapit ang dalawang lalaki, hindi ko mapigilan ang mapakunot-noo. May kung anong pamilyar sa kanilang mga mukha. Parang may kamukha sila, pero hindi ko mawari kung sino.Ang paraan ng kanilang paglakad, ang tikas ng tindig, pati ang aura nila... may kakaiba. Titig na titig sila kina
Chanden“Dad, Mom,” sabi ko habang magkahawak kami ng kamay ni Noelle at unti-unting lumapit sa kanila. Humalik ang aking asawa sa pisngi ni Mommy at magalang na nagmano sa kamay ni Daddy. Kita sa mukha nila ang saya sa aming pagdating.Kagagaling lang namin sa ospital para sa buwanang check-up ni N
Noelle“Sigurado ka ba talaga?” tanong kong may halong pagtataka at kaba.“Mukha ba akong hindi sigurado?” balik niyang tanong habang nakangiti, tila ba natutuwa pa sa reaksyon ko.“Dovey naman eh…” Umiling na lang ako habang napatawa siya ng malakas. Sunod ay isang banayad ngunit masuyong halik ang
Mature ContentThird PersonNaisip ni Letty na kailangan muna niyang magtiis. Kahit pa unti-unti na siyang kinakain ng selos at sakit, pinilit niyang ituon ang isip sa plano na kailangan muna niyang maghintay ng tamang tiyempo. Sa ngayon, ang mahalaga ay makaisip siya ng paraan upang tuluyang mabura







