MasukNaiwan kaming apat sa porch.Walang nagsalita agad.I looked at the woman first.Maayos ang tindig niya at may warm ngunit confident na aura. Hindi siya mukhang taong kailangang magtaas ng boses para maramdaman ng ibang tao ang presence niya. Kahit tahimik lang siyang nakatayo roon, may authority si
Napabuntong-hininga ako bago ko tuluyang itinulak ang wheelchair pasulong.“Ready na po?” tanong ni Jacob nang mapansin niyang nagsimula na akong umandar.“Matagal na.”“Okay po.”Naglakad siya sa tabi ko habang tinatahak namin ang medyo malapad na pathway papunta sa villa. Habang papalapit kami, ma
Jared“Nandito na tayo, Sir.”Napatingin ako sa labas ng bintana nang marinig ko ang boses ni Jacob. Patay na ang makina ng sasakyan, at mula sa kinauupuan ko ay tanaw ko na ang malawak na Hacienda Antonio na puno ng mga dekorasyon at abala na para sa birthday celebration ng quadruplets.May mga sta
Pero imbes na ang celebration na pupuntahan ko, o ang Antonio family lalo na ang babaeng dapat na pakakasalan ko ay si Dr. Riz ang pumuno sa utak ko.Again, napasimangot ako. Nakakainis na malaman iyon.Kahit saan ko tingnan, may kung ano sa presensya niya na nagsasabing hindi siya basta-basta.She
Her mouth fell open slightly na akala mo ay hindi siya makapaniwala sa tanong ko.Then she let out a short laugh.“Seriously?”“Yes.”“Mr. Alba, you're asking me to pretend to be your girlfriend.”Napatingn ako sa paligid at bukod sa aming tatlo ay kami lang ang naroon. Masama ang tingin na pinukol
At malamang, may ilan ding pupunta dahil gusto nilang makita kung ano ang meron sa Hacienda Antonio na pinag-uusapan ng maraming tao.“Jackie will be there, too, Sir.”Napahinto nang bahagya ang daliri ko sa joystick bago ko ipinagpatuloy ang pag-usad.Napakunot ang noo ko.“Jackie?”“Yes, Sir.”Tal
Honey“You can cry if you want to, baby…”Muli kong tinignan si Chanton. Sa mga mata niya, malinaw ang sincerity—walang awa na nakakababa, kundi yung uri ng pag-unawa na nagsasabing naiintindihan kita kahit hindi mo pa masabi lahat. May lungkot din doon, parang nasasaktan siya dahil nasasaktan ako.
Good.Pag-upo ko sa gaming chair, doon ko naramdaman ang panlalamig ng kamay ko.Shocks.Iba ang mga practice game namin sa gaming house. Online lang ‘yon at walang nakakakita sa akin. Kahit magkamali ako, screen lang ang witness.But now, it’s different.May crowd at nala-live broadcast pa. Pwedeng
ChandlerOn the way na ang ArmyGamers team sa eSport Arena na nasa loob mismo ng Sarina’s Hotel, sakay kami ng official RV van ng team. Black matte exterior, tinted windows, may logo ng ArmyGamers sa gilid na parang masyadong dramatic para sa isang “friendly game.”Friendly.Kung makapag-hype ang To
MitchPagkatapos ng practice, pakiramdam ko lutang na lutang na ang utak ko. Tatlong oras na scrim tapos may extra drills pa si Sir Sol na parang may hinahabol kaming world championship.“Break muna tayo, guys,” sabi niya kanina, pero alam naming lahat na ang ibig niyang sabihin: mag-isip kayo kung







