LOGINWala pang bembangan... wahahaha
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Estella"Viv, ang best friend natin… nabibilang pala sa pinakamayamang angkan sa buong bansa," halos wala sa sarili ang tono ni June nang magsalita. Hindi siya kumukurap habang nakatitig sa akin, pero ramdam ko ang tensyon sa paraan ng pagkakahawak niya sa braso ni Vivian.Si Vivian naman, parehong
Chansen“Let’s get a divorce, Chansen…” malumanay niyang sabi pero ramdam ko ang malamig na tigas ng boses niya.Pakiramdam ko ay tumigil ang oras sa pagitan namin.“If this is about the picture of me with Maui, I can explain. We didn’t do anything,” mabilis kong depensa. “Sa office ng ML Bank ‘yon,
Chansen“Chansen, naku-curious talaga ako sa babaeng nasa bakanteng table,” ani Ate Cha habang kunot ang noo na nakatingin sa akin, sabay ngisi na parang nang-aasar.Napailing ako pero ngumiti rin. Nasa resto kami ng Sarina’s at nag-aagahan. Hindi na ako nakauwi kagabi dahil nalasing ako, at isa pa,
Estella “Hindi ko akalain na magiging ganito ang ugali mo sa pag-alis sa bahay. Wala kang utang na loob…” Nagpunas pa ng luha si Mama, at kung titingnan mo lang siya nang hindi kilala, maiisip mong totoo ang pag-iyak niya. Pero ako? Hindi na ako naniniwala. Ngayon ko tuluyang narealize, tunay nga n







