로그인Ang lakas din ng bilib ni Lily sa sarili eh.
ChandlerHindi na ako nakabalik sa fifth floor matapos kong ihatid si Lily sa villa. Kahit alam kong kailangan kong kausapin si Mitch, wala akong choice kundi bumalik sa opisina dahil may naka-schedule na meeting na hindi ko pwedeng ipagpaliban.Ganun palagi—kahit gaano kagulo ang personal na sitwas
ChandlerTahimik kaming bumaba sa villa. Walang imikan dahil kasama pa namin si Clarissa sa elevator. Ayaw kong ipahiya si Lily sa harap ng empleyado ko. Hindi dahil concern ako, kung hindi dahil hindi ako ganong klase ng tao.I’m mad, yes.Naiinis akong umakyat siya sa taas para lang makita si Mitc
MitchHindi pa tuluyang nawawala ang tensyon sa loob ko kahit pilit kong ibinabalik ang focus ko sa screen. Patuloy ang boses ni Ryan sa pag-aanalyze ng replay, tuloy-tuloy ang pagturo niya ng mga mali namin, pero may bahagi ng isip ko na hindi na kasing linaw ng kanina. Ramdam ko pa rin ang presens
MitchPinipilit kong ituon ang atensyon ko sa screen habang nagpapatuloy ang replay ng scrim namin, kasabay ng tuloy-tuloy na paliwanag ni Ryan tungkol sa mga naging mali namin sa rotation. Isa-isa niyang tinuturo ang mga delay, ang maling positioning, at ang mga pagkakataong dapat ay mas maaga kami
LilyHindi agad natapos ang pag-iikot namin ni Clarissa sa lower floors. Isa-isa niyang ipinakita ang iba’t ibang bahagi ng HQ, maayos at detalyado ang bawat paliwanag, ngunit habang nakikinig ako, malinaw sa akin na hindi iyon ang pakay ko. Hindi ako nandito para humanga sa sistema o sa ganda ng lu
LilyHindi ako nagtagal sa loob ng villa.Kahit gaano pa ito katahimik at kaayos, ramdam ko na hindi ako mapapakali kung mananatili lang ako roon. Sa bawat minutong lumilipas, mas lalo lang bumibigat ang mga iniisip ko, at mas lalo kong nararamdaman na hindi pwedeng hanggang doon na lang ako. Nakaup
Honey“Good morning, dear.”Nakangiti si Mrs. Lardizabal habang diretsong nakatingin sa akin. Bago pa ako makapag-react, niyakap na niya ako nang mahigpit at sinundan pa ng beso sa pisngi na akala mo ay matagal na niya akong kilala. Para akong napa-freeze sa kinatatayuan ko sa sobrang gulat.Pagling
I wanted her to feel it—yung bigat ng pagpipilit ko.Because it matters.She matters.Tumango siya, huminga ng malalim, parang nag-iipon ng lakas ng loob. “Malalaman mo rin naman,” she said quietly. “Pero tama ka… you need to know.”Hindi ako nagsalita.Nanatili lang akong nakatingin sa kanya, eyes
ChantonAng luwag ng ngiti ni Mommy nang makita kami ni Honey na papalapit. As in, yung tipong para siyang may nakitang long-lost child sa sobrang glow ng mukha niya. Si Dad naman, naka-simple smile lang pero halatang curious—at medyo nanunuri.Si Honey? Kanina pa sa sasakyan parang may kinukulit na
Honey“Kapatid? Anak ni Senator?” ulit ni Billy, halatang hindi makapag-process ng information. Para siyang nag-freeze on the spot. Tumingin siya sa akin na parang naghahanap ng confirmation kung prank ba ’to o totoo. Hindi ako sumagot; imbes ay ibinalik ko ang tingin ko kay Dad na kalmado lang pero







