LOGINSa wakas, may maibibigay na akong dahilan para muli siyang makahinga nang maluwag.“Kami na ang bahalang umasikaso sa mga ito.”Napatingin ako kay Chanton nang marinig ko ang sinabi niya. Hindi ko inaasahan na ie-extend pa nila nang ganito kalayo ang pagtulong sa akin. Sa totoo lang, ang plano ko la
Chandler“So, talagang si Gavin na anak ng congressman ang may pakana ng nangyayari kay Papa?”Tanong ko iyon habang nakaupo sa briefing room at nakaharap kina Chanton at Kuya Lualhati. Nakalatag sa ibabaw ng mesa ang iba't ibang dokumento, screenshots, financial records, at mga report na buong araw
Isa.Dalawa.Tatlo.At huminto lamang ako nang ilang hakbang ang layo sa kanya.“Pero isang bagay ang sigurado ako.”Sa pagkakataong iyon, nakita kong bahagyang nawala ang ngiti sa labi niya.“Mas kilala ko ang ama ko kaysa sa kahit sino rito.”Tahimik ang buong silid.“At hinding-hindi ko hahayaang
MitchPakiramdam ko ay unti-unting umiinit ang buong katawan ko habang nakatitig kay Flor. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa galit o sa paraan ng pagngiti niya.Iyong klase ng ngiti na para bang may kasiyahang nakukuha sa paghihirap ng ibang tao. Iyong ngiti na para bang matagal na niyang hinintay
“Malinis ang konsensya niya at ng pamilya ko. Walang magnanakaw sa amin,” dugtong ko habang pilit na pinapakalma ang paghinga ko.Naging tahimik sandali ang buong silid matapos kong magsalita. Ngunit hindi iyon ang uri ng katahimikang payapa. Mabigat iyon. Nakakabinging katahimikan na tila anumang m
MitchPagkatapos naming kumain ay ako na ang nagligpit ng mga pinagkainan. Kakatapon ko lang ng mga basura at pabalik na sana ako sa sofa nang biglang bumukas ang pintuan ng silid ni Papa.Dahil sa biglaang pagdating ng kung sino man ang nasa labas, sabay-sabay kaming napalingon sa direksyon ng pint
Napasinghap ako, mabilis na sinalubong ang mga mata niya. “C-Chansen…”“What?” mayabang pero puno ng tension ang tono niya. “You started this.”Bigla akong napatigil nang maramdaman ko ang isa niyang daliri na marahang gumagalaw, parang may hinahanap sa pagitan ng mga hita ko. Ramdam ko ang init niy
Estella“Bakit ba gusto mong masaktan pa ang damdamin mo, Estella?” tanong ni Puring Salvador, sabay irap na parang hindi niya alam kung maiinis ba siya o maaawa sa akin. “Sa audition pa lang, siguradong hindi ka na papasa. ‘Wag mo na lang sayangin ang oras mo.”Napangisi ako kahit ramdam ko ang kir
Natawa ako ng mahina, sabay iling. Hindi tawang masaya, kundi tawang punong-puno ng disbelief.“Maui…” dahan-dahan kong sabi, halos may lambing pero puno ng pang-aasar. “Sa tingin mo ba aksidente lang ang pagtatagpo namin sa restaurant?”Natigilan siya. Kita kong bahagya siyang kumurap, at para bang
Estella“Saan ka natutong kumanta, Estella?” tanong bigla ni Cha habang inaayos niya ang baso sa harap niya. Just in time din na dumating ang pagkain, kaya pasubo na sana ako pero biglang natigilan.“Sa orphanage,” tipid kong sagot, sabay tingin sa plato ko. Hindi ko na hinayaan pang maglabas ng det







