FAZER LOGINNgumisi siya.“Walang anuman. Bilang kapalit, libre mo na meryenda ko.”Agad akong napairap.“Ang yaman mo kaya!”“Worth a try.”At dahil doon, sabay kaming natawa habang nagpapatuloy ang aming pagkain.Pagkatapos noon ay bumalik na si Ryan sa kanyang silid habang ako naman ay naiwan sa dining area.
Mitch“Wala pa si Boss?”Napatingin ako sa direksyon ng boses at nakita si Ryan na papalapit sa mesa kung saan ako nakaupo. Katatapos lang namin sa kanya-kanya naming livestreaming tasks at dahil may kaunti pa kaming oras bago matapos ang araw, napagdesisyunan kong magmeryenda muna sa dining area sa
Sa huli, iisa lang naman ang taong gusto kong makasama kapag natapos ang mahabang araw ko.At ang taong iyon ay si Mitch.Dahil sa pag-uusap naming ito, may isang bagay akong tuluyang naunawaan.May nararamdaman si Venice para sa akin.At hindi iyon simpleng pagkagusto na madaling mawawala kapag lum
ChandlerPatapos na sana ang araw ko nang biglang bumukas ang pinto ng opisina ko nang walang kahit anong paunang abiso.Hindi na ako nag-angat agad ng tingin mula sa dokumentong binabasa ko. Akala ko ay si Sol lang iyon na may panibagong kontratang kailangang pirmahan o kaya naman ay may update tun
ChandlerTanghalian na nang matapos ang meeting namin ni Sol kaya nagpadeliver na lang ako ng pagkain para sa amin ni Mitch. Dahil pareho kaming magiging abala sa hapon, sinulit na namin ang natitirang oras na pwede kaming magkasama.Sa seventh floor kami kumain habang nagkukwentuhan tungkol sa kung
Pagkatapos noon, wala na akong balak maghintay pa.I wanted to marry her as soon as possible.Ang sumunod na mga sandali ay ginugol namin ni Sol sa pag-uusap tungkol sa mga detalye ng pagha-hire para sa bagong team manager ng ArmyGamers Honorable. Hindi rin biro ang responsibilidad na iiwan niya dah
Hindi niya ako pinili.Hindi niya ako minahal.At ngayong nakatayo siya sa harap ko, ang tanong lang sa isip ko ay bakit pa siya nandito?Sinundan ko ang bawat galaw niya. Ang pagkabig ng pinto. Ang pagbagsak ng kahoy na iyon na parang naghuhudyat ng isa na namang laban sa pagitan naming dalawa. Wal
"Siraulo ka talaga," natatawang singhal ko. "Hindi ganon 'yon. Ayaw ko lang talaga na may mangyari sa kanya habang wala ako. Kilala ko 'yon. She's a workaholic, baka sa trabaho lang niya ibuhos lahat ng oras niya para makalimot sa lungkot... at sa'kin."Tahimik si Chandler at Chanton saglit, parang
“Mag-order na lang tayo,” sabi ko, nilalaro ang dulo ng buhok niya. “’Wag ka nang mapagod d’yan. Gusto ko lang makasama kayo ni JR.”“Ikaw ang bahala. Kung ano ang gusto ng Sweetheart ko, yun ang masusunod.”May bahid ng kilig at paglalambing sa boses niya. Yung tipong kahit pagod ka, parang ang gaa
Nanahimik siya, pero naramdaman ko ang bahagyang paghina ng tensyon sa kanyang katawan. Inabot niya ang kamay ko, sabay hawak.“Basta sa susunod, kahit na gaano kaliit na bagay ay sabihin mo sa akin,” aniya, nakakunot pa rin ang noo.“I'll do that." Totoo 'yon sa loob ko. Hindi na ako maglilihim pa







