تسجيل الدخولHindi iyon tunog sermon.Mas para silang mga ate na gustong ibahagi ang mga natutuhan nila sa buhay may-asawa.Napatingin ako kay Mama.Tahimik lang siyang nakaupo habang nakangiting nakikinig.Paminsan-minsan ay tumatawa siya, pero hindi siya gaanong nakikisali sa usapan.Napansin iyon ni Mommy."M
"Oh siya. Isama mo na sina Tito at Arman."Tumango si Chandler."Ako naman," pagpapatuloy ni Ate Cha, "susunduin ko na sina Mommy para kumpleto na tayo rito."Pagkasabi niyon ay ngumiti siya sa aming lahat bago tuluyang lumabas ng suite.Tahimik kong sinundan ng tingin ang pagsara ng p***o.Hindi ko
MitchKatatapos lang ng mahigpit naming yakapan nang biglang umalingawngaw ang tunog ng doorbell sa loob ng presidential suite.Dahan-dahan kaming nagkahiwalay at sabay-sabay na napalingon sa pintuan.Nagkatinginan pa kaming lahat na tila pare-parehong nagtataka kung sino ang dumating. Wala naman ka
"Bukas na ang kasal ng kapatid mo.""Oo nga.""E bakit parang mas kinakabahan ka pa kaysa sa bride?"Nagkatinginan kaming lahat.Biglang natahimik si Kuya.Napataas ang isang kilay ko."Kuya...""Ano?""Kinakabahan ka?""Ha? Hindi.""Sigurado?""Oo."Ngumisi si Ate Leslie."Huwag kang maniwala."Nap
Maingat niyang sinusulat ang lahat ng napapansin niyang adjustments ng team, mga bagong hero combinations, rotations, at maging ang maliliit na detalye na maaaring makatulong sa akin pagbalik ko."Gagawa tayo ng briefing," sabi pa niya. "Ayokong mangapa ka pagbalik mo."Napangiti ako.Isa iyon sa mg
MitchPakiramdam ko ay permanente nang nakadikit ang ngiti sa mga labi ko nitong mga nakaraang araw.Hindi ko na nga maalala kung kailan ang huling pagkakataong nagising akong walang excitement sa dibdib. Sa tuwing bubuksan ko ang mga mata ko sa umaga, ang una kong naiisip ay hindi ang training, hin
HoneyIn two days, pabalik na kami ng Manila. At kahit hindi ko pa man tuluyang iniiwan ang hacienda, ramdam ko na agad ang panghihinayang. Mamimiss ko ang lahat ng nandito. Mula sa tahimik na umaga, sa preskong hangin, hanggang sa mga simpleng ngiti ng mga tauhan sa buong hacienda. Ultimo ang staff
ChantonBumalik ako sa panonood ng livestream ni Honey. Pagbalik ko, sumalubong agad sakin yung ngiti niya. Yung tipong hindi scripted, hindi pilit, at alam mong galing talaga sa puso. Totoo ‘yon. I’m sure of it.Sa dami ng beses na napanood ko na siyang mag-live, parang kabisado ko na ang rhythm ni
HoneyHindi na ako nagpilit pang magtanong. Ayokong isipin niya na napaka-chismosa ko, kahit aminado naman akong sobrang curious na rin ako sa mga pahiwatig niya kanina. Minsan, mas okay na lang talagang manahimik kaysa pilitin ang sagot na hindi pa handang ibigay. So hinayaan ko na lang muna, kahit
Chanton Naglalakad na ang magkakaibigan, nagkukulitan pa sila habang nag-e-explore sa mall, at syempre, nakasunod ako sa likod nila na parang multong may mission. Manaka-naka akong lumilingon sa bawat store na nadadaanan namin, minsan window shopping, minsan actual na pasok para kunwari busy ako. P







