تسجيل الدخولKaya kung may pagkakataong makilala ang mga taong ganoon, hindi ko iyon basta-basta tatanggihan.“Hindi.”Napakunot ang noo ko.“What?”Umiling si Jeanette na para bang napakasimple lang ng sagot niya.“Hindi puro doctors at science people ang nandoon.”Napasimangot ako.Then why did you make it sou
Riz“Is it okay for us to talk like this?” tanong ko sabay tingin sa paligid.Muli kong sinuyod ng tingin ang hallway, bahagyang kumunot ang noo ko nang mapansing may ilang staff at medical personnel na naglalakad sa magkabilang direksiyon.Hindi naman sa ipinagbabawal ang pakikipagkuwentuhan, pero
RizNaglakad na ako palayo sa teleserye ng totoong buhay, pilit na pinapakalma ang sarili ko habang iniiwan ko sa likuran ang magulong eksenang ilang minuto ko ring nasaksihan.Hindi ko alam kung bakit parang mas nakakapagod pa ang family drama ng ibang tao kaysa sa duty ko sa ospital. At least sa e
Riz“Dr. Riz,” bati ni Sylvie nang magtagpo ang aming mga mata.Bahagya akong tumango bilang tugon at nagpatuloy na sana sa paglalakad. Wala naman akong balak makisali sa kung anumang drama ang namumuo sa paligid. Sa totoo lang, sapat na ang stress na dala ng trabaho ko sa ospital para dagdagan ko p
At base sa narinig ko, mukhang hindi lang simpleng allergic reaction ang dahilan kung bakit ganito ang tensyon sa pagitan ng mga taong ito.“I am her boyfriend,” mariing sagot ni Nick. “I have all the right to be here.”Medyo napataas ang kilay ko sa sinabi niya.Boyfriend.Okay.At least, may isa n
RizNang ma-realize ko kung ano ang gagawin ng may edad na babae, mabilis ang naging reflex ng kamay ko. Hindi ko na pinag-isipan pa kung dapat ba akong umiwas o kung kailangan ko pa siyang bigyan ng pagkakataong magbago ng isip. Bago pa man tuluyang dumapo sa pisngi ko ang palad niya, agad kong nas
“Exactly,” dagdag ni Vivian, tumagilid pa ng upo at tumiklop ng braso. “Ano’ng nagbago?”Humugot ako ng malalim na hininga, saka tiningnan sila nang diretso. “Hindi ko pala kaya mag-isa lang. Kapag ganon kasi, magiging limited lang ang students natin. Parang… binibigyan ko lang ng hangganan ‘yung ka
Pagkatapos naming mag-usap ni Tristan ay nilibot ko siya sa studio. Kahit dalawang taon na rin mula nang itayo namin ni June at Vivian ang lugar na ‘to, hindi pa rin ako nagsasawang pagmasdan ang bawat sulok. Ang mga soundproofed na pader na may nakadikit na acoustic foam, ang makintab na grand pian
EstellaAng “sa dati” na tinutukoy ko ay ang once-a-month date namin noon ni Nash. Bawal ang relasyon namin at kung mahuli kami, siguradong katapusan ko sa eskuwela at ng reputasyon niya bilang guro. Pero pareho naming hindi kayang iwasan ang isa’t isa. Kaya kahit delikado, kahit mali, pilit pa rin
EstellaNawe-weird-uhan talaga ako kay Chansen. Like, hindi ko in-expect na mag-aaksaya siya ng oras para lang dumaan sa akin sa lunch break. Alam naman niya kung gaano kabigat ang traffic kahit na sa ganong oras, tapos bigla siyang magpupumilit dito? Hindi biro ‘yon. Kahit sabihin mong “patay na or







