LOGINWell, magandang bagay iyon.I can already see that she will become a reliable and competent doctor in the future.May kakaiba sa paraan niya ng pag-aaral. Hindi siya mukhang interesado lang na makapasa o magkaroon ng titulo. Mukhang gusto niyang maintindihan talaga ang ginagawa niya. At para sa isan
JaredDumating rin ang araw ng pagpunta ko sa Manila para sa surgery ko. Matagal ko nang pinaghandaan ang araw na ito, kaya kahit sanay akong harapin ang anumang sitwasyon nang walang gaanong emosyon, hindi ko maikakaila na may kakaibang bigat sa dibdib ko nang tuluyan nang dumating ang araw na kail
Jared“If you’re busy, ay babalik na lang ako.” Seryoso ang mukha ni Charles nang magsalita siya, at kahit maayos ang tono nito, may kakaibang lamig sa paraan ng pagkakatingin niya sa akin.Hindi ko man alam kung ano ang dahilan, ramdam kong hindi siya komportable sa presensya ko. Para bang may invi
Third Person“Good morning po, Tito,” bati ni Jared nang tuluyan siyang makapasok sa opisina ni Chase.Maaga pa, ngunit nagdesisyon na siyang personal na pumunta sa Antonio Group kaysa ipaabot pa sa ibang tao ang kailangan niyang sabihin.Para sa kanya, mas maayos at mas respetado kung siya mismo an
Ang totoo, alam din ni Dr. Teologio ang marami sa mga nangyayari sa paligid. Hindi man siya direktang nakikisali sa personal na buhay ng mga doktor at staff, sapat ang kanyang karanasan at posisyon para mapansin ang mga bagay na pilit itinatago ng iba.Kahit na hospital-bahay lamang ang karaniwan ni
Isang maling hakbang lamang ay maaaring makasira sa lahat ng pinaghirapan nila. Kapag nalaman ng taong nasa likod ng aksidente na may posibilidad na gumaling si Jared at unti-unti na silang nakakakuha ng impormasyon, tiyak na hindi na ito mananatiling tahimik.Ngunit kung si Jared na mismo ang nagla
Estella“Wife?” halos pabulong pero puno ng pagkagulat na tanong ni Nayomi.“Yes, wife,” mariin na sagot ni Chansen, hindi man lang nag-alis ng tingin sa kanya. “Estella is my wife. Don’t tell me may reklamo ka pa rin…”Halata sa mukha ni Nayomi ang pagkabigla. Nanlaki ang mga mata niya, parang hind
ChansenHindi na naalis ang ngiti sa aking mga labi, na para bang hindi ko kailanman naranasan na magkaroon ng problema sa buhay. Para bang sa isang iglap, lahat ng sakit at lahat ng takot ko ay naalis dahil sa doon.Yung simpleng pag-amin niya kanina… iyon ang naging hudyat para tuluyan nang mawala
Napatingin ako sa kanya at ngumiti nang bahagya. “Pasensya na, Vivian. Hindi ko naman masisisi ang sarili ko kung ‘yung pinakamahalaga sa buhay ko ang mukhang hindi okay.”Sabay-sabay silang nag-“awww,” at namula si Estella. Pinatong niya ang kamay niya sa hita ko, parang sinasabing tama na ‘yan, ba
Estella Tapos na kami sa pagsusukatan at kasalukuyang nagme-merienda nang dumating si Maui. Pero ang hindi ko inasahan ay kung sino ang kasama niya, si Tristan. Nagkagulatan pa kami ng magtagpo ang aming mga mata. “Hey,” masaya kong bati. “Nandito ka rin?” tanong niya, may halong pagtataka at am







