LOGINAyan, magtutulong-tulong na sila... Sana ay palaging safe si Cha.
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
Third Person“Anong ibig niyang sabihin sa sinabi niya? Anong ibig sabihin ng pakikipag-uusap na ‘yon niya sa cellphone?” galit at litong tanong ni Conrado habang mariing nakatitig kay Mang Vergel na ramdam ang pagbilis ng pintig ng kanyang puso, isang kombinasyon ng galit at kaba sa mga narinig. Na
Chanden"Kuya, ano ka ba? Bakit ba hindi ka mapakali diyan?" tanong ni Chancy, suot ang tailored suit na halatang pinaghandaan talaga. Palakad lakad kasi ako sa loob ng hotel room kung nasaan kami naroroon ngayon.Napahinto ako sa paglalakad paikot ng kwarto at saglit na tumingin sa kanya."Hindi mo
ChancyNapansin ko ang marahang pagbuntong-hininga niya bago muling ibinalik ang atensyon sa ginagawa niya. May bigat sa kanyang kilos, para bang pinipilit niyang ituon ang sarili sa anumang nasa harap niya kahit malinaw na may bumabagabag sa loob niya.Hindi ko na siya inistorbo pa. Hinayaan ko siy
ChandenHindi ko inakalang malilibre ang dalawang kapatid ko kaya nagulat ako sa bigla nilang pagdating sa hotel, eksakto kung saan kami naroroon nina Noelle at Marcus. Hindi ko akalain na makikipagkita ang dalawang 'yon sa amin and I'm thankful that they did.Nang sumapit na ang araw na kailangan n







